Home » Preekarchief » preken 2016 » 15 mei 2016

15 mei 2016

OVERWEGING HOOGFEEST VAN PINKSTEREN,
ST. BONIFATIUSPAROCHIE, ALMERE, 15 MEI 2016
(Hand. 2,1-11 en Joh. 14,15-16.23—26)(C)

Ik weet niet of u het vanmorgen (gisteren) gezien heeft: de installatie van de nieuwe bisschop van Den Bosch. Precies op de dag dat 50 jaar geleden de geliefde bisschop mgr. Bekkers vanuit de St. Jan werd begraven nam de nieuwe bisschop, mgr. De Korte, in het Bossche Bisdom zijn zetel in. En het is misschien wensdenken, maar ik voelde een nieuw begin. Dat bleek ook wel uit zijn preek waarin hij zijn hand uitstak naar alle mensen, ‘We moeten de polarisatie achter ons laten en elkaar accepteren. We moeten vooruit. Samen de toekomst in!’. Het leek de geboorte van een nieuwe kerk. Vorig week vroeg een jong jochie mij wanneer God jarig is. Dat was best wel een lastige vraag. Jezus is jarig op 25 december. Maar God? Elke dag denk ik! Maar vandaag hebben we echt een jarige in ons midden! En de jarige heet: de Kerk. We vieren vandaag de verjaardag van de Kerk. Maar het is, zoals de nieuwe bisschop van Den Bosch al zei, een verjaardag waar niet iedereen bij wil zijn. Een hoop mensen zijn afgehaakt. Teleurgesteld om de fouten die in haar naam begaan zijn of om de loop der ontwikkelingen.

Maar hoe zat het ook alweer? De leerlingen waren bijeen in Jeruzalem in de bovenzaal waar ze voor het laatst met Jezus samen waren geweest. Jezus had hun beloofd dat Hij hen niet als wezen zou achterlaten. Hij zou hun een andere helper zenden. Maar wat moesten zij zich daar in godsnaam bij voorstellen? ‘Een andere helper?’. ‘Niemand kan Jezus toch vervangen’, was de logische gedachte.

Toen daalde plotseling de heilige Geest op hen allen neer. Windvlagen, vurige vlammen, allerlei klanken en talen, een onbeschrijfelijke gebeurtenis. Zo werd de Kerk eigenlijk uit een hoop ellende en teleurstelling geboren, met veel lawaai. Eerst was er niets, er was alleen vertwijfeling en teleurstelling en toen, opeens was alles anders. Zoals een stel na de geboorte van een kind plotseling een gezinnetje vormt, met drie personen. Zo is er op de puinhopen van Golgotha een nieuw begin gekomen. Een levend wezen: de Kerk.

En dan is er een ding dat wij echt moeten proberen te onthouden: dat is dat de Kerk geen menselijke uitvinding is, geen menselijke verdienste, wat er misschien soms ook beweerd wordt. De Kerk is geen menselijke uitvinding. Ze heeft wel menselijke trekken, menselijke kanten, mooie en helaas ook minder mooie. Maar allereerst is de Kerk een schepping van God. Dat is het dogma dat ons tot geloven wordt voorgehouden: ‘Ik geloof in de heilige katholieke Kerk’. Dat de Kerk een schepping van God is!

Alles wat leeft, de planten, dieren en mensen, is onderdeel van de schepping en heeft daarom ook levenskracht in zich. Een levenskracht die meer is dan de som van moleculen of aminozuren. Het is een onzichtbare, ongrijpbare kracht die maakt dat al wat leeft, groeit en beweegt en bloeit zich voortplant. En zo is de Kerk ook een levend wezen. De levenskracht die haar doet leven, die haar beweegt, die alles bijeenhoudt, is de heilige Geest.

Beginnen we bij het begin, bij het verhaal van de schepping. Dat verhaal vertelt ons dat God zijn eigen adem in de mens blies. Goddelijke adem dus. Dat betekent dus ook dat God de mens op Hem deed lijken en Hem bijna goddelijk maakte. En wat deed Jezus toen Hij als verrezen Heer in de zaal van het Laatste Avondmaal aan zijn apostelen verscheen? ‘Hij blies over hen en zei: Ontvang de heilige Geest’. Net zoals bij de schepping van de mens, blaast Jezus, de Zoon van God, nu over de apostelen en verricht Hij een scheppingsdaad: de schepping van de Kerk bestemd voor de mensheid om die mensheid te helpen zich weer tot God te richten.

En Jezus heeft aan zijn apostelen ook een belofte gedaan: ‘Ik zal u niet als wezen achterlaten. Ik ben altijd bij u’. Wij zien deze belofte altijd en overal in vervulling gaan in uitmuntende pausen, bisschoppen, priesters en in voortreffelijke gewone mensen, gewone gedoopten. Want die Kerk zijn wij ook allemaal. Door het Doopsel en het geloof mogen wij deel uitmaken van die wereldwijde Kerk. En het is de Geest die heel die Kerk tot levend wezen maakt en bezielt. Het is de Geest die mensen aanspoort tot humaniteit en naastenliefde. Het is de Geest die de duisternis uit de wereld en uit onze harten verdrijft, want alleen licht kan de duisternis verdrijven.

En toen de nieuwe Bossche bisschop zijn preek had beëindigd werd er luid geapplaudisseerd. En ik klapte stilletjes mee. En als mensen in de handen klappen van vreugde om die Kerk, die Kerk van Den Bosch, Utrecht en Haarlem, maar ook de Kerk van Luther en Calvijn, als unieke schepping van God, dan voelen we hopelijk ook onze handen jeuken om zelf ook mee te doen aan de opdracht van de Kerk: het evangelie te verkondigen, de blijde boodschap van Jezus handen en voeten geven in het leven van alle dag.

‘Zoals de Vader Mij gezonden heeft, zo zend Ik u’, zegt Jezus tot zijn apostelen nadat Hij zijn goddelijk adem over hen geblazen heeft. En dat komt heden ten dage echt aan op dat wij persoonlijk kiezen voor Jezus en voor de Kerk. Persoonlijk Jezus erkennen als onze Heer en Heiland. Zoals St. Paulus zegt: ‘Niemand kan zeggen Jezus is de Heer, tenzij door de heilige Geest’. Dus als je persoonlijk zegt: ‘Jezus, U bent mijn Heer’, dan is het de heilige Geest die in je werkt en dat je je voor Hem openstelt. En als we dat in onszelf herkennen, zullen we dat ook in anderen herkennen, want ‘Wij hebben niet Hem uitgekozen, maar Hij ons!’. Ook al kennen wij elkaar soms niet allemaal bij name en spreken wij zelfs verschillende talen, we herkennen elkaar in de Heer. En waar die herkenning en vreugde er is, zijn we ook blij met elkaars talenten. Daar waar wij oprecht Jezus liefhebben en Hem als Heer belijden, daar is de Kerk. En waar de Kerk is, zullen mensen die Jezus oprecht liefhebben in de wereld voor Hem uitkomen in liefde en barmhartigheid. Het kan niet anders of daar bloeit en groeit de Kerk door de kracht van de liefde.

Van harte gefeliciteerd, Kerk van Den Bosch, Kerk van Nederland, Kerk van Almere, van harte gefeliciteerd medegelovigen, van harte gefeliciteerd mens en wereld!

Amen.
© 2016 Sandor Koppers