Home » Preekarchief » preken 2016 » 21 augustus 2016

21 augustus 2016

OVERWEGING EENENTWINTIGSTE ZONDAG DOOR HET JAAR,
ST. BONIFATIUSPAROCHIE, ALMERE, 21 AUGUSTUS 2016
(Jes. 66,18-21 en Lc. 13,22-30)(C)

In het Lucasevangelie zijn wij nog steeds onderweg. Het reisverhaal gaat alsmaar verder. En waar gaat de reis heen? Naar Jeruzalem. Maar onderweg leert Jezus zijn leerlingen over de ‘weg’ die zij in zijn spoor moeten gaan. En ‘de Weg’ heeft natuurlijk een letterlijke betekenis, maar ook een figuurlijke betekenis. Hoe het ook zij, het einddoel is Jeruzalem. En Jeruzalem is nog heel ver en de reis is heel zwaar, vandaar de bange vraag ‘Zijn het er weinig die gered worden?’. Maken we überhaupt nog enige kans om daar te komen?

In de statuten van de Olympische Spelen staat dat ‘meedoen belangrijker is dan winnen’, maar wij weten allemaal dat al die atleten die zich zoveel moeite hebben getroost om daar te zijn, die zich jarenlang zoveel ontzegd hebben, eigenlijk maar één doel hebben: dat is goud winnen. Want, en dat hebben wij de afgelopen veertien dagen telkens weer kunnen zien, je kunt maar net in topvorm zijn, een grote concurrent kan maar net uitvallen, en dan word je als outsider plotseling gelauwerd met eremetaal. Elke atleet droomt daarvan. En dan gaat het niet om daarbij te mogen zijn, neen, ten diepste wil elke olympische sporter gewoon winnen! Anders heeft hij daar ook niets te zoeken.

Ik vermoed dat zich een zelfde soort dynamiek heeft voorgedaan bij dat groepje eerste leerlingen van Jezus. Ze waren al zo’n lange weg samen gegaan, ze hadden al zoveel meegemaakt, en ze hadden steeds meer het gevoel gekregen dat er iets heel bijzonders met hen aan de hand was, dat er iets heel bijzonders gebeurde, dat zij nu ook de eindstreep wilden halen. En daarom die bange vraag: ‘Heer, zijn het er weinig die gered worden?’.

En helaas, Jezus geeft niet eens rechtstreeks antwoord. Hij doet niet aan voorspellingen van die wint wel goud en die brons. Het enige wat Hij wel zegt is dat in principe iedereen gelijke kansen heeft. Niemand wordt bij voorbaat uitgesloten voor de competitie. In Bijbelse taal: ‘Niet alleen Abraham, Isaak, Jakob en al de profeten’, maar ook velen ‘uit het oosten en het westen, uit het noorden en het zuiden zullen aanzitten in het koninkrijk Gods’. En voor de mensen die ervan overtuigd zijn dat zij het juiste trainingsprogramma hebben gehad en de juiste kwaliteiten denken te bezitten, tegen hen zegt Hij: je wordt niet automatisch gered. Je zult je best moeten blijven doen om door de nauwe deur binnen te komen. ‘In zijn tegenwoordigheid gegeten en gedronken hebben’ geeft geen enkele garantie op olympisch succes. Het enige wat eigenlijk de doorslag geeft is het doen van gerechtigheid, daar komt het op aan.

We zullen dus ons best moeten doen, ons uiterste best, want de weg naar het einddoel, naar olympisch goud, is zwaar en moeilijk. En dan gebruikt Jezus het beeld van een feestmaaltijd. Op een gegeven moment is het tijd om met de maaltijd te beginnen. De Heer des huizes sluit de deur en zal niemand meer binnenlaten. De mensen die buiten staan hoeven dan niet te roepen dat zij ontzettend vaak ‘in de buurt van Jezus’ zijn geweest. Dat alleen is niet genoeg. Werkelijk bij Hem, bij God willen horen vraagt om meer dan alleen maar woorden. Het gaat ook om concrete daden. Wie door de deur de bruiloftszaal wil binnengaan, moet in zijn houding hebben laten zien dat hij werkelijk bij Jezus wilde horen een leven lang. Geloven alleen is niet genoeg, het vraagt ook om gelovig handelen.

Ja, en dan krijg je een gewetensvraag: hoe zit het eigenlijk met mij? Moet ik mij zorgen maken of zal het zo’n vaart niet lopen? Hoe dan ook zegt Jezus dat de band met Hem, met God, het binnengaan in het Rijk van God niet vanzelfsprekend maakt. Geen woorden, maar daden dus. Of in ieder geval woorden én daden. En dan kan het inderdaad zo zijn dat uiteindelijk aan de finish ‘de laatsten de eersten en de eersten de laatsten zullen zijn’.

We zullen dus volop aan de bak moeten! Vooraf een beetje rekenen en inschattingen maken is zinloos. Wil je echt bij Jezus horen, ben je echt geraakt door zijn boodschap en geloof je echt in zijn Godheid en in zijn Kerk? Ja, dan wil je er toch gewoon bij zijn en dan wil je toch gewoon alles doen om een leven te leiden dat daarbij past? Dan wil je toch gewoon ook delen in zijn liefde en leven vanuit zijn liefde? Ja, toch! Dan wil je met heel je wezen van God houden en van je naaste houden als van jezelf. Dan zit er geen licht tussen die twee. En dan krijg je ook de kracht van Gods Geest om die lange weg te gaan en door die nauwe deur te gaan!

Amen
© 2016 Sandor Koppers