Home » Preekarchief » preken 2016 » 24 april 2016

24 april 2016

OVERWEGING VIJFDE ZONDAG VAN PASEN,
ST. BONIFATIUSPAROCHIE, ALMERE, 24 APRIL 2016
(Hand. 14,21-27 en Joh. 13,31-33a.34-35)(C)

Het is goed dat wij hier zijn. Het is goed dat we na een week van misschien wel grote spanningen, ruzies, problemen of zorgen of gewoon na een lekker weekje zonder zorgen, hier samenkomen. We zien dat we niet de enigen zijn. Er zijn mensen uit werkelijk alle landen van de wereld die hier samenkomen. Ieder heeft zo zijn eigen geschiedenis, zijn eigen achtergrond, maar allen hebben we wel min of meer een doel, een gerichtheid, een gemeenschappelijkheid die ik zo zou willen omschrijven: we hebben iets met Jezus en met de Kerk. Tenminste, dat mag ik aannemen.

Maar aan mooie woorden alleen, dat we iets met Jezus hebben en van Hem houden, hebben wij niets. Er moeten ook daden te zien zijn. Er moeten vruchten worden voortgebracht: veel en goede vruchten. Niet alleen in woorden, maar vooral metterdaad. Daden die de wereld laat zien wie wij zijn en die hun oorsprong hebben in Jezus zelf. En dat dat verschil maakt! Want zo langzamerhand komt het daar op deze vijfde zondag van Pasen op aan. We moeten ons voorbereiden op de Hemelvaart van Jezus en op een ander bestaan. Een bestaan waarop wij op elkaar zijn aangewezen.

En er zijn genoeg voorbeelden van mensen die laten zien dat het uitmaakt door wie je je laat inspireren of op wie je je leven wilt richten. De apostel Paulus was zo iemand. In het begin vervolgde hij de christenen en moest hij niets van Jezus weten. Dat deed hij met grote overgave. Wreed en meedogenloos. Maar deze negatieve krachten zette hij na zijn bekering tot Jezus om in een positieve richting. En meteen veranderde het resultaat van zijn handelen. En zette hij vele volgelingen aan om hem na te volgen. En zelfs toen hij met de dood bedreigd werd, deinsde hij niet terug. Hij ging gewoon door. Hoe vaak is hij niet uitgejouwd, bedreigd, de stad uitgegooid? Ternauwernood overleefde hij een schipbreuk. En uiteindelijk, na al zijn noeste arbeid en de vele vruchten die hij in zijn leven had voortgebracht, heeft hij zijn leven gegeven voor de goede zaak. Als er iemand is die in zijn leven heeft laten zien hoezeer het uitmaakt of je op Jezus geënt bent of niet, dan is het de apostel Paulus wel.

Daarom is het essentieel zoals Jezus zegt, om ‘in Hem te blijven’: de band met de Heer goed vast te blijven houden. Hij is ons richtsnoer. Hij is onze levensader. Ik ga er tenminste vanuit dat dat voor ons hier geldt. Dus als we geen band met Jezus aangaan, dan kunnen de vruchten in de week hierna minder mooi zijn of minder zuiver zijn.

En dan zullen we bereid moeten zijn om de dingen die wij laten zien en horen van tijd tot tijd tegen het licht te houden. We zullen ze moeten zuiveren van elementen die onze groei en ons leven hinderen. Ook als wij ons bewust christen noemen moeten wij aan onszelf blijven werken. En dat begint bijvoorbeeld bij het erkennen dat wij zo nu en dan ook minder goede vruchten voortbrengen of soms zelfs ronduit slechte. Dat onder ogen zien en proberen dat te beheersen. Boven onszelf proberen uit te stijgen en ons leven proberen te vernieuwen. Een druivenrank wordt gekrent omdat niet alle vrucht goed is; en willen de goede druiven optimaal kunnen groeien dan mogen de slechte niet in de weg zitten; de groei belemmeren.

En zo is het ook bij ons: niet alles wat we doen en denken is volmaakt. Alleen door bij Jezus te rade te gaan zullen we weten wat in ons leven van waarde is, en wat alleen maar ballast is die niets oplevert. Daarom kunnen wij nooit genoeg bij Jezus vertoeven: in gebed, in het lezen van de Bijbel en in de sacramenten.

In dit jaar van Barmhartigheid wil de Kerk bij monde van paus Franciscus daarom ook extra aandacht schenken aan de verzoening die God ons wil aanreiken. En met name wordt er gewezen op het sacrament van boete en verzoening. Als er iets helpt te breken met onze minder goede gewoontes en met meer vastberadenheid de weg van Jezus te gaan, dan is het wel dit voor het aanschijn van God uit te spreken. En hoe weldadig kan het zijn als je uit de mond van de priester namens God mag horen dat God je vergeven heeft en dat je een nieuw begin mag maken?

Laten we ons dus wat gezeggen door de woorden die Jezus tot ons spreekt in de heilige Schrift. En laten we God bidden dat Hij ons wil tonen wat goed voor ons is en ons laven aan de stroom van pure goedheid van God die tot ons komt in de sacramenten. Ja, dat is de reden dat het goed is dat wij hier vandaag samen zijn. We vinden het fijn om elkaar weer te zien, maar de reden dat het goed is, ligt dus bij Jezus. Hier leggen wij de basis er komende week weer iets moois van te maken. Hier laten wij ons enten op de goede en betrouwbare wijnrank die Jezus is; hier zorgen wij ervoor dat we in Hem blijven en Hij in ons. En het kan niet anders dan dat wij dan goede vruchten zullen voortbrengen in ons leven van alledag.

Amen.
© 2016 Sandor Koppers