Home » Fusie

Fusie

Sinds 1 januari 2014 zijn de drie parochies van de stad Almere gefuseerd tot één grote parochie.
Deze fusie sluit ook aan bij landelijke ontwikkelingen. Nadat de parochies van Buiten en Stad een tweetal jaren in een personele unie hebben gefunctioneerd, sluit nu ook Haven zich aan en zijn de grenzen tussen de drie parochies definitief opgeheven. Voortaan bestaat de nieuwe grote parochie uit het gehele grondgebied van Almere inclusief de nog te ontwikkelen projecten in Poort en Pampus. Inderdaad een gigantisch verzorgingsgebied van nu zo’n 200.000 inwoners, natuurlijk niet allemaal even kerkelijk, maar wat niet is kan komen, zegt men wel eens!

De pastorale bezetting in de nieuwe parochie is in feite ongewijzigd gebleven. Pastor Maas heeft per
1 januari een benoeming tot priester, pastor Leferink heeft een zending om als pastoraal werker in onze parochie te fungeren en ondergetekende heeft de pastoorsbenoeming. Daarnaast hebben wij alle drie nog een taak in Zeewolde.

Het is duidelijk dat bovenstaande fusie een papieren werkelijkheid is.
Er zal de komende jaren intensief overleg nodig zijn om zoveel mogelijk parochianen mee te nemen in dit ingewikkelde fusieproces. De Almeerse kerkelijke geschiedenis is amper vijfendertig jaar geleden begonnen, maar de groei van de stad Almere is zo ontzettend snel gegaan en is per stadsdeel zo verschillend verlopen, dat we niet kunnen spreken van compleet vergelijkbare gemeenschappen. Elke katholieke gemeenschap is diepgaand beïnvloed door het tijdsgewricht en door de aanwezige pastores en vrijwilligers. Het resultaat is een gemengd beeld van drie in grootte en traditie uiteen gegroeide parochies. Deze drie parochie-gemeenschappen staan nu voor de grote uitdaging naar elkaar toe te groeien. Deels is dat een gevoelde noodzaak in verband met een krimpend en vergrijzend leden-bestand, deels is dat ook ongewenst vanwege een gevoelde bedreiging van de eigenheid en zelfstandigheid. Maar het is niet anders.

Nadat we de afgelopen maanden meer keren gesproken hebben over de samenstelling van het nieuwe bestuur, kwam ook de vraag op tafel van het kiezen van een patroon-heilige. Persoonlijk vond ik dat geen enkel probleem. Ik was altijd ‘trots’ op het feit dat Almere, misschien wel de meest geseculariseerde stad van het land, zijn naam had te danken aan een vermelding in de levens-beschrijving van Bonifatius (zie hiernaast), en dat Almere een ‘Bonifatiusspeld’  kan toekennen aan zijn burgers vanwege een bijzondere verdienste. Daarnaast prijkt Bonifatius ook nog met mijter op de vlag van Almere. Bonifatius en Almere horen gewoon bij elkaar! In ieder geval veel meer dan Martinus en Andreas of welke andere heilige dan ook! Dus waarom zouden wij, katholieke inwoners van Almere, die band loslaten? Ik heb dit voorgesteld aan de gezamenlijke vergadering en de vergadering de tijd gegeven daarover na te denken. De daaropvolgende bijeenkomst werd mijn voorstel met overgrote meerderheid overgenomen. Onze nieuwe samengestelde parochie zal worden toegewijd aan een van de grote missionarissen van onze Lage Landen: Sint Bonifatius!