Home » Preken 2020 » Overweging Witte Donderdag

Overweging Witte Donderdag

Deze Goede Week, die met Palmzondag begon, verloopt heel anders dan ons vertrouwd is.

9 april 2020 (Witte Donderdag)
Schriftlezingen: (Ex. 12,1-8.11-14; 1 Kor. 11,23-36 en Joh. 13,1-15)(A)

Deze Goede Week, die met Palmzondag begon, verloopt heel anders dan ons vertrouwd is. En ook Pasen zal dit jaar vreemd zijn. De intocht van Jezus in Jeruzalem op die eerste Palmzondag was heel feestelijk verlopen; er was veel volk bijeen en de leerlingen verheugden zich over het leven dat hun toelachte. De leerlingen hadden op Palmzondag nog geen idee van wat die dagen in Jeruzalem zou gebeuren. Zoals ook wij enkele weken geleden geen idee hadden van wat onze wereld te wachten stond. We mogen rustig stellen dat de lijdensweek van Jezus ongevraagd en eigenlijk ongewenst ook in ons eigen leven is binnengedrongen. Onze zekerheden hebben in één klap plaats gemaakt voor onzekerheid, waarbij ook angst een rol speelt.

Aan het begin van de veertigdagentijd hoorden wij traditiegetrouw het evangelie dat Jezus veertig dagen vastte in de woestijn. Wij hebben in deze veertigdagentijd – totaal onverwacht – gemerkt dat ook wij in een wereld zijn terechtgekomen die trekken vertoont van een woestijn. Onze opvattingen over onkwetsbaarheid en zelfbeschikking blijken ineens weg te vallen. De vrijheden die we verworven dachten te hebben en de mogelijkheden die we als rechten zagen, ze worden in korte tijd drastisch ingeperkt. We worden op ongekende wijze geconfronteerd met de kracht van de natuur die onze lichamelijke gezondheid bedreigt. Mensen die ons dier-baar zijn, die wij graag in ons midden hebben, moeten we op afstand houden: de fysieke menselijke nabijheid verschraalt. Nog veel schraler is de wereld van onze ouderen geworden; door de noodzakelijke beschermende maatregelen zullen zij zeker woestijnmomenten van eenzaamheid ervaren. En er is onzekerheid, omdat het voortbestaan van banen en bedrijven op de tocht staat.

Het leven lijkt tot stilstand te komen. Met alles wat wordt afgelast, met iedere bijeenkomst die niet doorgaat, met elke maatregel die wordt afgekondigd, wordt onze bloeiende wereld weer wat meer tot woestijn.

Positief is dat we ons ineens realiseren dat we op elkaar aangewezen zijn en we ons voor elkaar verantwoordelijk weten. Het besef van onze kwetsbaarheid opent onze ogen voor elkaar, omdat dat van levensbelang blijkt. Het doet goed om te ervaren dat op allerlei wijzen mensen zich geroepen weten om er voor elkaar te zijn: ex-zorgmedewerkers melden zich om te helpen de zorg voor de zieken aan te blijven kunnen; mensen blijken ineens burenhulp voor elkaar te kunnen opbrengen, en musici spelen op hun balkons de prachtigste muziek. Ook in onze parochie steken de mensen van de PCI samen met tal van andere vrijwilligers en maatjes de koppen bij elkaar om de medemens in nood te helpen.

Want wij zijn op elkaar aangewezen, zoals op Goede Vrijdag Johannes en Maria op elkaar aangewezen werden: “Zie daar uw zoon, zie daar uw moeder.” Onder het kruis ontdekken we dat Christus ons aan elkaar schenkt als moeder en zoon, als broeders en zusters; dat Hij ons aan elkaars zorg toevertrouwt. We zijn als mensen op elkaar aangewezen.

En dat doen wij in navolging van Jezus, Gods Zoon. Hoe Hij dat deed lazen we zojuist in het prachtige Johannesevangelie. Hoe Jezus een gebaar van diepe nederigheid deed, Hij deed slavenwerk. Werk dat niemand wil doen. Maar Hij deed het. Hij aanvaardde dat Hij slaaf werd om ons door zijn slavendood op het kruis te bevrijden. Een complete omkering van alles wat normaal en gangbaar was toen en nu. En dan nodigt Jezus zijn leerlingen uit om zijn voorbeeld na te volgen. In woord en daad.

Misschien dat de vele activiteiten op het gebied van hulp aan anderen daarom toch een positieve vrucht zal zijn van de pandemie en dat steeds meer mensen bereid zijn tot liefde tot het uiterste zoals Jezus dat was.

Amen.
©2020 Sandor Koppers