Home » Preekarchief » preken 2016 » 7 augustus 2016

7 augustus 2016

OVERWEGING NEGENTIENDE ZONDAG DOOR HET JAAR,
ST. BONIFATIUSPAROCHIE, ALMERE, 7 AUGUSTUS 2016
(Wijsh. 18,6-9 en Lc. 12,32-48)(C)

‘Houdt uw lendenen omgord en uw lampen brandend, want je weet niet wanneer de Heer komt!’. Ik weet niet of het bij u ook zo was, maar bij mij bleef deze zin even steken. Om te beginnen vanwege het ouderwetse taalgebruik, maar ook vanwege de betekenis van deze uitdrukking. Want je lendenen omgord houden en je lampen brandend zal wel zoiets betekenen als ‘in de startblokken staan’. In de startblokken staan zoals de olympische atleten in Rio. Zij hebben als het goed is een opperste concentratie om precies op het juiste moment uit de startblokken te kunnen schieten. Maar elk mens weet ook dat je niet de hele tijd in de startblokken kunt staan. Dat hou je nooit vol. Niemand kan oneindig geconcentreerd zijn. Maar toch wordt deze opperste concentratie kennelijk van ons verwacht. En wij zijn niet eens olympische atleten, maar slechts gewone mensen die iets van ons leven willen maken. Gewone mensen die christen proberen te zijn. En iets van het leven willen maken vraagt focus, dat vraagt alertheid en waakzaamheid om je kansen te grijpen. Christenen zouden dus mensen moeten zijn die gefocust zijn. Die de nacht doorwaken, ook al duurt die lang. Christenen zouden dus mensen moeten zijn die hun bezit verkopen en het aan de armen geven, die dienstbaar zijn en verantwoordelijkheid op zich nemen.

Zo zou het allemaal moeten zijn. Maar de praktijk is vaak een andere. Die heeft meer weg van wat wij vorige week zondag hoorden hoe een man zijn schuren liet afbreken en steeds grotere liet bouwen. Een appeltje voor de dorst, dacht hij. Voor later! Voor welk later? ‘Dwaas, nog deze nacht komt men je leven van je opeisen!’ Het evangelie gooit er dit weekend dus nog een schepje bovenop: ‘Houdt uw lendenen omgord en uw lampen brandend, want je weet niet wanneer de Heer des Huizes komt!’ Het komt altijd op een moment waarop je Hem niet verwacht! Bereid je in die tussentijd dus voor op die ontmoeting, ooit, en stop je hoofd niet in het carrièrezand. Het evangelie gaat dan verder met het verhaal. We horen Jezus zeggen: ‘Waar uw schat ligt, zal ook uw hart zijn’. Ligt uw hart al die tijd bij de schatten op aarde of ligt uw ware rijkdom bij de Vader in de hemel?

Ik moet hierbij denken aan een mooi verhaal dat ik tegenkwam in het leven van de heilige Antonius van Padua. Sommigen van u kennen Antonius nog als de patroon van de verloren voorwerpen. Maar wist u dat deze heilige ook een begenadigde predikant was? Zo hield hij eens bij een overleden vrek een begrafenispreek. In het vuur van zijn betoog zei hij: ‘beste mensen, gaat u eens in de kist kijken’. De toehoorders maakten de kist open en zagen daar de rijke vrek liggen. Maar op de plaats waar zijn hart moest zitten zat een enorm gat. ‘Waar is zijn hart gebleven?’ vroegen de omstanders. Antonius zei toen: ‘in het evangelie staat: waar uw schat is, daar is ook uw hart – ga dus maar eens in zijn geldkist kijken!’.

Wij weten dus niet wanneer Jezus terugkomt. Daar wachten wij nog steeds op. Maar tot dat moment moeten wij dus wachten en waakzaam zijn. En dat is niet eenvoudig. De evangelist Lucas waarschuwt ons niet voor niets. Want ook in zijn tijd begon men te mopperen en te klagen en begon men door te krijgen dat dat waakzaam blijven heel ingewikkeld en soms vervelend is. Eigenlijk hadden ze die eindtijd, en daarmee de terugkeer van Jezus, al veel eerder verwacht. Dat was al in de tijd van de eerste leerlingen. En Paulus loopt tegen hetzelfde probleem op. Hoe hou je de mensen gemotiveerd? Sommigen begonnen te stoppen met werken of ze onderhielden hun huizen niet meer. Waarom zou je je dak nog repareren? Waarom zou je je moestuin nog bijhouden? Jezus kon toch elk moment terugkeren?

Maar Jezus kwam maar niet terug. En het duurde en duurde maar, maar er gebeurde niets. Waar bleef de Messias nou? Ze maakten een grote geloofscrisis door. Was hun geloof in de terugkomst van hun Heer en Meester dan niet meer dan een grove leugen?

Lucas wil hen daarom een hart onder de roem steken en schrijft: ‘God is jullie niet vergeten. Jullie wachten niet tevergeefs. Hij laat jullie niet in de steek’. En hij en Paulus herinneren de mensen dan aan de ‘Uittocht uit Egypte’. Ook toen klonk het: ‘Houdt uw lendenen omgord, want uw vrijheid is nabij’. En ook toen waren er mensen die zeiden: ‘Nu gaat het écht gebeuren’, maar ook anderen die zeiden: ‘Het zal wel weer niets worden, laat het maar zitten en geef het maar op’. Lucas en Paulus probeerden dus ook toen de moed erin te houden: de Heer zal komen, vast en zeker, maar alleen God weet wanneer. En tot die tijd moeten wij waakzaam blijven, gefocust blijven en ons hart op de juiste plaats houden. Niet in onze geldkist, maar bij mensen die ons hart nodig hebben. ‘Wil je Mij ontmoeten?’ zegt Jezus; ‘Kijk dan om je heen en al wat je gedaan hebt voor de geringsten van mijn broeders, dat heb je voor Mij gedaan’. Wacht je op de komst van de Heer? Kijk dan maar om je heen, en dan zie je dat Hij ook in onze tijd al aanwezig is onder de minsten der aarde.

Onderlinge solidariteit, waakzaamheid, het hart op de juiste plaats, dat is dé graadmeter van echt christelijk geloof. Het is een uitnodiging van God om niet te willen horen bij een volk dat ten koste van anderen de eigen zakken vult, maar om te willen horen bij een volk dat voortgaat in het voetspoor van Jezus Messias, de Mensenzoon, die zelf geen steen had om zijn hoofd op neer te leggen.

Amen
© 2016 Sandor Koppers