Home » Preekarchief » Preken 2017 » 19 februari 2017

19 februari 2017

OVERWEGING ZEVENDE ZONDAG DOOR HET JAAR,
ST. BONIFATIUSPAROCHIE, ALMERE, 19 FEBRUARI 2017
(Lev. 19,1-2.17-18 en Mt. 5,38-48)(A)

Jezus zegt vandaag: wanneer iemand jou een klap in je gezicht geeft, sla dan niet terug, maar keer hem jouw andere want toe. Met andere woorden, wanneer je een dief in jouw huis betrapt die kostbare sieraden aan het stelen is, vraag hem dan of hij geen zin heeft om ook de laptop mee te nemen. Of: wanneer je merkt dat de buurvrouw een bloedhekel aan je heeft, negeer haar dan niet, maar nodig haar uit voor de koffie of nog beter vraag haar of ze mee wil op vakantie. Je zult zien dat alles dan verandert.

Ik weet niet of u het ook had, maar ik kon een glimlach net niet echt onderdrukken. Die van een dief steelt alles wat je dierbaar is en je biedt hem ook nog even je computer aan en ach waarom ook niet, je nieuwe auto aan. Of die van die buurvrouw waar je zo’n hekel aan hebt, je nodigt haar gewoon mee op jouw drie weken vakantie naar Mallorca. Waarom ook niet? Een hoop mensen zouden je voor gek verklaren. En dat is misschien ook wel de bedoeling!

Jezus nodigt zijn leerlingen ertoe uit anders op mensen en dingen te reageren. Anders dan wat je normaal zou verwachten. Anders dan wat gangbaar is. Een paar weken geleden begonnen wij met het lezen in de Bergrede. Die werd een week later gevolgd door gelijkenissen over ‘het zout’ en ‘het licht’. Dat had toen een meer spirituele inslag. Vorige week zagen wij Jezus meer van zijn strenge kant, over het uitrukken van ogen en het afhakken van handen. En vandaag zegt Jezus ons dus dat het heel heilzaam kan zijn net even anders te reageren dan wat zeg maar zo gangbaar is. Ontwapenend. Relativerend. Geestrijk. Geestig misschien zelfs. Zo ontwapenend dat je eigenlijk niet boos op die ander wordt.

Wij zijn van nature geneigd kwaad met kwaad te vergelden. Doet iemand je wat aan, dan mep je keihard terug. Ik wijs maar even op Trump deze week. Maar door net even anders te reageren, kun je misschien wel die duivelse kringloop van ‘oog om oog, tand om tand’ doorbreken. Maar hoe verwerf je zo’n houding? Hoe krijg je dat voor elkaar? De apostel Paulus schrijft dat wij daarvoor de heilige Geest nodig hebben. Het is pas door de heilige Geest dat een mens anders kan worden. Hij schrijft ook dat je de Geest niet ver hoeft te zoeken. Hij is namelijk bij ons en in ons. Wij zijn ‘een tempel van de heilige Geest. Die Geest woont in jou’. Wanneer je je dit realiseert, weet je dat je, wanneer je in die geest handelt, je tegen de waan van het moment kunt ingaan. En dat je je niet hoeft te laten dwingen door wat normaal of gangbaar is, maar door de heilige Geest want die maakt het mogelijk om echt wijs en slim te worden. Een andere wijsheid en slimheid van de mensen en de wereld, een ware wijsheid, een wijsheid van de Geest van God.

De uitdaging ligt dus in het feit dat wij ons moeten inspannen ons over te geven aan de gave die ons allemaal gegeven is: de heilige Geest. Aan die innerlijke kracht ons toevertrouwen. Want dankzij de Geest maken wij het Rijk Gods waarover Jezus preekt, steeds weer waar. Je zou kunnen zeggen dat de Geest ons keer op keer helpt de Kerk en het evangelie te realiseren. Dat gebeurt niet alleen hier en nu wanneer wij hier samen komen om te vieren, neen, dit proces voltrekt zich in alle situaties van ons leven, dus ook wanneer ons onrecht wordt aangedaan. Op dat moment helpt het ons om misschien net even anders tegen dingen aan te kijken. Zo schiet mij een voorbeeldje te binnen van een aantal jaren geleden. Een keer parkeerde een parochiaan zijn fiets bij het Maartenshuis. Een fiets met volgeladen fietstassen. Toen die parochiaan na een tijdje weer naar huis wilde gaan stond de fiets er nog, maar waren de tassen leeg. De parochiaan reageerde in de trant van: hij zal wel honger gehad hebben en ik kan gewoon weer nieuwe boodschappen doen. Is dit door de kracht van de heilige Geest gezegd? Ik denk van wel! Probeer je problemen dus op een andere manier op te lossen. Zet een verrassende stap. Steek je hand uit, maak jezelf kwetsbaar.

We weten dat de godsnaam zoiets betekent als ‘Ik-zal-er-zijn’ voor jou, en jou en mij. De geschiedenis van de Bijbel toont ons tal van momenten waarin God er is: bij de vermoorde Abel, bij de verdrukte arme, bij het slavenvolk. Telkens ervoeren de mensen Gods handelen als heilig, als heel makend. Laten wij dan ook zo heilig zijn, zo heel makend zijn. Creatief, vindingrijk, want er is genoeg gebrokenheid in onze wereld.

Amen.
© 2017 Sandor Koppers