Home » Preekarchief » Preken 2017 » 24 december 2017

24 december 2017

OVERWEGING GEZINSVIERING, KERSTMIS,
ST. BONIFATIUSPAROCHIE, ALMERE, 24 DECEMBER 2017
(Lc. 2,1-14)

Ik denk dat ik jullie niets nieuws vertel als ik jullie zeg dat pesten en plagen nog steeds voorkomt. Wat Ruben in het verhaal overkwam, dat overkomt sommige kinderen helaas ook nog steeds. Ik snap dat niet, hoor. Waarom willen sommige kinderen zich groot en sterk maken ten koste van andere kinderen? Ja, en daarom had ik toch wel een beetje medelijden met Ruben. Ik vond het toch wel zielig hoe Peter zijn fluit had afgepakt en hoe Simon hem liet struikelen en hoe ze hem allemaal uitlachten. Ja, dat vond ik zielig.

Maar ik heb ook bewondering voor Ruben! Ik vond het knap dat hij niet in een hoekje ging zitten en zijn ogen dichtdeed, maar ze juist wijd open hield. En wat zag hij toen? Hij zag dat er mensen in nood waren. Hij zag hoe een chagrijnige herbergier een jong stel, waarvan de vrouw elk moment kon bevallen, bruut buiten liet staan. Die herbergier had natuurlijk geen zin om voor de arme sloebers een kamer vrij te maken en die mensen een beetje te helpen in hun nood. Neen, daar had die herbergier geen behoefte aan.

Ruben ook natuurlijk niet, maar hij liet het er toch niet bij zitten! Hij zag de nood van het stel en ging over tot actie! Want toevallig wist hij van een stal die toch nooit gebruikt werd. En ja, op die plaats kon de vrouw rustig haar kindje krijgen. Het was daar in ieder geval warm en droog en winddicht.

Nu kunnen wij natuurlijk denken: ach, een leuk verhaal voor de kerstvakantie! Je ziet het zo voor je. Er is vast een mooie, tranentrekkende kerstfilm van te maken. Ja, dat is zo. Maar dit verhaal heeft wel een dubbele bodem. Het geeft ons namelijk een voorbeeld. Een voorbeeld van iemand die de nood van een ander ziet. Dit verhaal over Ruben leert ons dat ook wij soms iets kunnen zien of iets kunnen horen waar wij wat aan kunnen doen. Ik weet het niet, maar ondanks dat het hier in Nederland heel erg goed gaat, gaat er toch ook nog wel eens wat mis. Er gaan toch ook nog wel eens dingen fout. En dan is er soms niemand die het ziet, die het opmerkt. Dan is er soms niemand die ziet dat een kind getroost moet worden of dat een oud vrouwtje geholpen moet worden. Dan gaan we daar allemaal ongemerkt aan voorbij.

Nu vieren wij vandaag dus het grote feest van Kerstmis. Het feest van de geboorte van Jezus. Zijn geboorte is natuurlijk een groot feest. Want ja, we zijn allemaal wel blij als er een kindje wordt geboren. Maar bij Jezus zijn we helemaal blij. Want Hij is niet zomaar een kindje. Wij noemen Hem de Zoon van God. Wij geloven dat God zelf onder ons is komen wonen in het kindje Jezus. En dat Hij toen Hij groot was, heel veel goede dingen heeft gedaan. Hij kon namelijk de nood van de mensen zien. Hij had er oog voor om de nood en de ellende van de mensen te kunnen zien en aanwijzen en daar vervolgens wat aan te doen. En dat hielp, want door Hem werd honger van mensen gestild, de dorst gelest en de zieken en gevangenen bezocht. En sindsdien hebben ontelbare mensen geprobeerd om ook de nood en de ellende van de mensen te zien en aan te wijzen en zodoende mee te helpen om de problemen van mensen op te lossen.

En wij, ja wij, moeten dat ook misschien proberen. Proberen om een beetje op Ruben, maar vooral om op Jezus te lijken. Jezus is ons grote voorbeeld. Wij moeten Hem nadoen, we moeten proberen om op Hem te lijken. Die kleine Ruben deed dat van nature. Gelukkig hebben wij een echt voorbeeld, namelijk Jezus.
Zalig Kerstfeest.

Amen.
© 2017 Sandor Koppers