Home » Preekarchief » Preken 2017 » 4 juni 2017

4 juni 2017

OVERWEGING HOOGFEEST VAN PINKSTEREN,
ST. BONIFATIUSPAROCHIE, ALMERE, 4 JUNI 2017
(Hand. 2,1-11 en Joh. 20,19-23)(A)

Gelooft u in wonderen? Een hoop mensen hebben hun geloof in wonderen de afgelopen jaren om meerdere redenen verloren. Geloof in God en geloof in het ogenschijnlijk onmogelijke is voor hen iets van vroegere generaties. Ja, toen de mensen nog onwetend waren geloofden ze in wonderen. Wij weten nu wel beter, zeggen ze dan.

Goed, ik weet niet hoe het met u is, maar ik geloof nog steeds in wonderen. Wonderen bestaan. En ik zie een wonder hier voor mijn ogen. Ik zie het en het geeft mij vreugde. Ik zie het hier week in weet uit gebeuren. Nou zegt u misschien, waar heeft hij het nou over? Ik bedoel dat er in deze kerk, in deze parochie inderdaad wonderen gebeuren. Want als ik een korte rondvraag zou houden over waar u vandaan komt, of waar je ouders geboren zijn, dan kunnen we denk ik wel vaststellen dat wij een zeer internationale gemeenschap zijn. Er zitten nu mensen in deze kerk die letterlijk afkomstig zijn uit alle landen van de wereld. Je kunt het zo gek niet noemen, of zij zijn hier. Mensen uit Afrika, Zuid-Amerika, Noord-Amerika, Azië, Australië en Europa. Alle continenten zijn in deze parochie vertegenwoordigd. En als ik dan zou vragen of iedereen het Nederlands helemaal machtig is of helemaal begrijpt wat er gezegd of gebeden wordt, dan zullen verschillende aanwezigen misschien moeten afhaken. Maar dat geeft niets, want er wordt hier toch gecommuniceerd. Er wordt hier toch met elkaar gemeenschap gevierd. Waar je ook vandaan komt, je kunt hier datgene wat hier gebeurt volgen en begrijpen en meelezen en meebidden eventueel in de eigen taal. Dat noem ik een wonder. Het wonder van Pinksteren. Het wonder van de kerk.

Wij vieren vandaag Pinksteren, het hoogfeest van de komst van de heilige Geest. En we zagen en hoorden wat er in de prille kerk van Jeruzalem gebeurde. Hoe al die verschillende mensen, uit al die verschillende landen die daar bijeen waren met al die verschillende talen, die elkaar totaal niet begrepen of verstonden, toch door de apostelen werden aangesproken in hun eigen taal Hoe al die verschillende mensen op een of andere manier de apostelen konden verstaan, terwijl er zoveel verdeeldheid was en onmin. En hoe zij door de woorden van de apostelen geraakt werden en enthousiast werden. Dat konden de apostelen alleen maar door de heilige Geest. De heilige Geest sprak kennelijk met een taal die voor ieder mens in Jeruzalem te verstaan was. Destijds bij de twaalf apostelen letterlijk. Later doordat de opvolgers van de apostelen in hun voetspoor een taal spraken die iedereen verstond: de taal van de naastenliefde. Hebt u er enig idee van waarom het christelijk geloof zo’n aantrekkelijk geloof was voor al die mensen aan het begin van onze jaartelling? Dat had alles te maken met de zorg voor de armen. Deze zorg gaf zo’n aantrekkingskracht aan de kerk dat die kerk van een armzalig klein groepje mensen in de loop van de eeuwen uitgroeide tot een grote massabeweging.

En bij de missionarissen van latere datum was het vooral toch door de scholen en de ziekenhuizen die zij bouwden dat het evangelie wortel kon schieten in de harten van de mensen. De verkondiging ging met andere woorden altijd gepaard met naastenliefde, met werk in het onderwijs, de gezondheidszorg en de betere positie van vrouwen en kinderen. Er vonden daar in al die jaren allemaal wonderen plaats. Wonderen van de heilige Geest. De Geest die nieuwe kansen gaf en geeft aan mensen.

Wij zijn bij ons Doopsel en Vormsel ook gezalfd met heilige Geest. Het is een teken dat de heilige Geest in de kerk leeft en steeds doorgegeven wordt. Maar als wij werkelijk willen leven, ten volle willen leven, zoals onze Schepper ons van den beginne af bedoeld heeft, moet er nog wel iets gebeuren. Er dient namelijk wel een verlangen naar die Geest van God te zijn, een actief op zoek gaan naar die Geest.

Maar hoe kun je nou actief zoeken naar iets dat ongrijpbaar en vluchtig is? Hoe kun je dat nou volhouden als je eerder het idee hebt in het duister te tasten? Wat kunnen wij dus doen in ons verlangen naar die Geest? Ten eerste kunnen wij ons verdiepen in die Geest van God door in de Bijbel te lezen. Op tal van plaatsen kunnen wij daarin kennismaken met de heilige Geest. Maar ook door te bidden. Want als wij bidden, zijn we in direct contact met God en zetten we ons hart wagenwijd open voor de heilige Geest. En waar kun je nou het beste bidden? In de kerk, in de eucharistie. Hier raakt Hij ons aan. Hier kunnen wij Jezus, de Zoon Gods, ontmoeten. Er is geen beter moment te vinden om de heilige Geest te vatten dan bij het ontvangen van de eucharistie. De heilige Geest ligt hier zo voor het grijpen als wij ons realiseren dat het de Heer zelf is die wij ontvangen in de communie.

Wij vieren Pinksteren, het feest van de heilige Geest die de kerk leidt, die ons gelovigen bezielt. Als wij ons open en ontvankelijk maken, maken wij ook ons hart gereed om plaats te maken voor de heilige Geest en onze ogen open om de werking van de heilige Geest te zien. Hier en overal waar er naastenliefde is. Dat staat voor mij als een paal boven het water.
Kom heilige Geest. Kom.

Amen.
© 2017 Sandor Koppers