Home » Preekarchief » preken 2018 » 16 juni 2018

16 juni 2018

OVERWEGING DIAMANTEN HUWELIJKSFEEST WILL EN JOS BOTMAN, ST. BONIFATIUSPAROCHIE, ALMERE

(Mc. 4,26-34)

Er zijn theologen die onze Kerk vergelijken met een groot winkelbedrijf, laten we zeggen met V&D. Ooit een bloeiend bedrijf, we kunnen het ons nog allemaal herinneren hoe we met plezier door de filialen liepen. En ook als je geen geld had, kon je vrij naar binnen lopen en over de roltrappen de verschillende afdelingen bereiken en alles bekijken of een kopje koffie drinken en de laatste nieuwigheden bekijken. En ieder had wel zijn favoriete afdeling.

De afgelopen jaren liepen veel mensen die grote zaak voorbij, alsof hij al niet meer bestond. Het personeel binnen deed zijn uiterste best, misschien wel meer dan al die andere zaken in onze straten, want zij hielden van hun winkel. En dan vroegen zij zich af: waar blijft iedereen nou toch? En dan probeerde men dit en dan weer dat, maar niets hielp.

Wat zou er wellicht zijn gebeurd als leiding en personeel meer naar buiten waren gegaan? Meer op de straten en pleinen de mensen vriendelijk hadden uitgenodigd om eens naar binnen te komen: ‘Kom eens kijken wat een mooie dingen wij hier hebben!’. Of als de mensen de uitnodiging hadden afgeslagen hen gevraagd hebben: ‘Waar bent u dan naar op zoek, waar hebt u behoefte aan? Hoe kunnen we het wel voor u aantrekkelijk maken?’.

Ik weet het niet, maar misschien was het dan wel heel anders afgelopen met V&D. En omdat we het vandaag toch ook weer over de Kerk hebben, was het misschien ook wel heel anders met de Kerk gesteld. Misschien lijken wij namelijk wel een beetje op het personeel van die grote winkelketen: te veel naar binnen gericht, te angstig om mensen aan te spreken. Heeft u het afgelopen jaar bijvoorbeeld wel eens tegen iemand gezegd: ‘Ga je mee naar de kerk? Het is daar zo mooi. Het zal je goed doen!’. Of vragen wij hun waaraan zij denken als ze zoeken naar God, naar de zin van het bestaan, naar eeuwig geluk? Er is denk ik bij een hele hoop mensen een grote verlegenheid om hierover te praten. Bang als we zijn de kous op de kop te krijgen en jezelf te moeten verdedigen tegen van alles en nog wat. En dan voel je je klein en niet opgewassen tegen… Niet opgewassen tegen alles wat je dan over je hoofd kunt krijgen.

Maar weet dat het ooit bij een persoon is begonnen: Jezus. En deze ene persoon heeft uiteindelijk een beweging in gang gebracht die tot op de dag van vandaag overal mensen trekt, troost en stimuleert.

Jezus vertelt vandaag in het evangelie dat het Rijk van God lijkt op een mosterdzaadje en op zaad dat zomaar vanzelf groeit. Een ogenschijnlijk pover, mager, onaanzienlijk niet veelbelovend begin mondt uit in een groots resultaat. Terwijl de boer slaapt en opstaat, groeit het zaad, hij kan het kiem- en groeiproces niet beïnvloeden, het gebeurt onweerstaanbaar. En het kleinste van alle zaden wordt een grote struik waarin alle vogels hun nesten bouwen.

De achtergrond waarin Jezus deze woorden sprak was die van een ongeduldige en misschien ook wanhopige groep leerlingen: zij maakten zich druk waar nou toch dat mooie resultaat te zien was en toen het evangelie werd opgeschreven was er de angst onder de leerlingen of zij dit hele avontuur überhaupt wel zouden overleven, al die vervolgingen en moeilijkheden waar zij mee te maken hadden. En ja, in deze context klonken de woorden dat het koningschap van Jezus inderdaad definitief is aangebroken in Jezus en dat het zich onweerstaanbaar zal doorzetten als het zaad dat een boer op een akker heeft gezaaid. Zij werden dus aangespoord te blijven geloven in de kiemkracht van het Rijk Gods. En ja, dat moeten we ook maar blijven doen. Hij houdt zijn Kerk in stand. Maar wij zullen er ook in moeten investeren.
Het Rijk van God is een waagstuk. Maar dat is het huwelijk ook! Lieve Will en Jos, jullie vieren vandaag hier in deze kerk die jullie zo dierbaar is, jullie diamanten huwelijksfeest. En jullie zijn ervaringsdeskundigen: het was een avontuur. Zestig jaar geleden begonnen. Wie weet dan hoe het zal gaan lopen? Wie weet dan waar je allemaal voor zal komen te staan? Geen mens! Maar omdat er vertrouwen was en liefde is het jullie gelukt. Wat ooit klein begonnen is, is uitgegroeid tot een lang leven samen. En net als elke relatie zullen jullie er bij tijd en wijle ook wel eens voor hebben moeten vechten. Er zullen ook momenten zijn geweest dat het misschien wat lastiger was, maar de trouw bleef het fundament. Het geloof dat het goed is. Daarmee zijn jullie ook voor alle andere aanwezigen een voorbeeld. Een voorbeeld van hoe een klein begin uit kan lopen tot een mooi leven samen. En daar zijn wij ook dankbaar voor, daar zijn jullie dankbaar voor. En dat willen jullie vandaag met alle aanwezigen vieren en God daarvoor danken.
Van harte gefeliciteerd en nog vele jaren samen!

Amen.
© 2018 Sandor Koppers