Home » Preekarchief » preken 2018 » 2 december 2018

2 december 2018

OVERWEGING EERSTE ZONDAG VAN DE ADVENT, ST. BONIFATIUSPAROCHIE, ALMERE

(Jer. 33,14-16 en Lc. 21,25-28.34-36)(C)

Aan het begin van dit nieuwe kerkelijke jaar wordt onze aandacht gevestigd op de christelijke verwachting. Het verlangend uitzien naar de komst van de Heer. Het is een uitzien naar de komst van de Messias, de gezalfde van God, welke door de profeten in het Oude Testament wordt aangekondigd. Een van die profeten die daarover schreef was Jeremia. Deze profeet uit de 6e/7e eeuw voor Christus stond en staat met name bekend om zijn onophoudelijk aanklagen van de politieke en religieuze situatie van zijn tijd. Oppervlakkigheid, onverschilligheid en afgodendienst is wat de klok slaat. Als woordvoerder van God roept de profeet het volk op terug te keren naar de Heer, de God van Israël. Daarnaast riep hij ook op de religieuze offers niet alleen als louter ritueel uit te voeren, maar de verbondenheid met God ook zichtbaar te maken in een leven dat dienstbaar is aan mensen in nood!

Jeremia had dus met andere woorden wel wat noten te kraken. Maar naast de vele kritiek had hij ook een boodschap van hoop: er zal uit het geslacht van David een afstammeling komen die het land, in tegenstelling tot al die anderen, rechtvaardig zal besturen.
Dus naast de ongezouten kritiek ook hoop!

Gisteren was ik aanwezig bij het tienjarig bestaan van het Centrum voor de Sociale Leer van de Kerk. Die sociale leer van de Kerk wordt ook wel ‘The best kept secret’ genoemd, omdat niemand eigenlijk van het bestaan van het spreken van de Kerk in allerlei sociale kwesties weet. Terwijl onze Kerk zich via pauselijke documenten al vanaf 1891 tot op de dag van vandaag uitspreekt over alles wat het leven van de mensen, katholiek of niet katholiek, aangaat: recht op veiligheid, recht op arbeid, recht op gezondheidszorg en onderwijs, stemrecht voor mannen en vrouwen, kinderrechten. Kortom: op allerlei terreinen doet onze Kerk op lokaal en wereldniveau volop mee als, ja als profeet in deze tijd! Want ondanks alle wetenschappelijke vooruitgang is er toch een groeiende kloof tussen rijk en arm. En dit heeft er in die meer dan honderd jaar sinds 1891 (Rerum Novarum) tot nu toe geleid dat de Kerk steeds meer de kant van de armen kiest en probeert in het leven van de arme te staan door zelf arm te worden en zodoende als een moderne profeet de armoede aan te klagen.

Maar, zij wij, zijn ook wij geen profeten die onze mond moeten opendoen? Bij ons doopsel zijn wij immers gezalfd tot priester, koning en profeet. Dat betekent dat wij ook delen in de profetische taak van Christus door in onze eigen tijd op te staan en die tijd aan te klagen. En dat hoeft niet zwartgallig te gebeuren, maar mag met vreugde en hoop.

En zo zijn wij dus aangekomen bij de eerste zondag van de advent. De advent is een tijd van verwachting. Verwachten is iets anders dan wachten. Het is niet met de armen over elkaar zitten tot het moment daar is, maar het gaat meer in de richting van je leven anders inrichten. Paulus vat het eigenlijk heel mooi samen waar Jeremia ons toe oproept: toenemen in liefde voor elkaar en alle mensen. Dat is wat hem betreft ons klaarmaken voor de komst van de Heer. En ondanks de tekenen die wij in het evangelie van vandaag horen, ondanks al het oorlogsgeweld, de natuurrampen en aanslagen die we wellicht als tekenen kunnen verstaan, wordt ons gevraagd kalm te blijven. Niet in te dutten, te vluchten in drank en drugs, in comfort of afleiding, maar waakzaam te blijven en te bidden.

Waakzaam zijn om oor te hebben voor de stem van God in het lawaai van de dag en oog te hebben voor de ellende, de nood van onze naasten. Bidden om het leed dat wij bij anderen zien door ons gebed bij God te brengen. Op die manier groeit onze verbondenheid met God en onze verbondenheid met elkaar.

Zo mogen we wellicht met zorg en aandacht, maar tegelijkertijd met vreugde en hoop uitzien naar het moment waarop we in deze adventstijd gericht zijn: de komst van de Heer in de wereld. Het Licht dat de duisternis verdrijft en de deur naar een nieuw leven voor iedereen opent.

Amen.
© 2018 Sandor Koppers