Home » Preekarchief » Preken 2015 » 11 oktober 2015

11 oktober 2015

OVERWEGING ACHTENTWINTIGSTE ZONDAG DOOR HET JAAR,
ST. BONIFATIUSPAROCHIE, ALMERE, 11 OKTOBER 2015
(Wijsh. 7,7-11 en Mc. 10,17-30)(B)

De laatste maanden en weken zijn ze dagelijks op de tv en in de sociale media: de miljoenen vluchtelingen die op drift zijn op zoek naar veiligheid en rust of misschien naar geluk en werk. Zij zijn meestal niet vrijwillig uit hun land vertrokken. Door oorlog of honger gedwongen hebben zij alles achter moeten laten. Sommigen hadden land in hun bezit, anderen slechts een schamel onderkomen. Sommigen hadden een goede baan, anderen waren werkloos. Ook trekken velen weg met achterlating van hun oude en zieke familieleden of met achterlating van hun kleine kinderen. Ik spreek ze hier in Almere geregeld: de jonge vaders die de terreur in Uganda, Eritrea, Burundi of Syrië zijn ontvlucht. Zij zijn hier in veiligheid, maar worden dagelijks gekweld door zorgen omtrent hun vrouwen en kinderen die zij daar moesten achterlaten.

En wat zochten ze? Ze zochten veiligheid en geluk voor zichzelf en voor hun dierbaren. Na het hebben van voldoende eten en drinken en beschutting is veiligheid een eerste levensbehoefte om een beetje menswaardig en gelukkig te kunnen leven. Als die dingen er zijn verschuift de aandacht naar het hebben van vrienden, naar gewaardeerd worden en jezelf kunnen ontplooien. Als je dat allemaal hebt dan ben je gelukkig! Dat zegt een zekere psycholoog ons.

En ik weet niet of het u is opgevallen, maar er staat in dit rijtje niets over het hebben van materiële zaken. En wat dat zijn weten we natuurlijk maar al te goed want we zitten er middenin. Zij vullen ons leven, helpen ons om onze vrije tijd prettig door te komen of helpen ons om ons snel te verplaatsen.

En zo iemand die rijk was voor zijn tijd ontmoet Jezus vandaag in het evangelie. De man bezat vele goederen staat er. Hij volgde de joodse wet tot in de puntjes, vertelt hijzelf. Dus op het eerste gezicht was hij op de goede weg en had hij zijn zaakjes goed op orde. Maar kennelijk ontbrak er nog iets aan zijn leven. Hij had alles onder controle, hij had alle touwtjes in handen, hij was waarschijnlijk wat wij nu een controlfreak zouden noemen. Maar er was een ding waar hij green greep op had. En dat was wat hij moest doen om het eeuwig leven te verwerven. En intuïtief voelde hij aan dat hij daarvoor bij de goede Meester Jezus moest zijn. De korte termijn dingen had hij allemaal in bereik, maar op de langere termijn had hij maar geen grip.

Jezus bood hem in antwoord op zijn vraag een radicale route aan die verder gaat dan de geboden volgen: dat was zijn bezit verkopen, de opbrengst aan de armen geven en Jezus volgen. Zijn bezit verkopen waar hij zo aan gehecht was. De wijngaarden die zulke heerlijke druiven en wijnen gaven. Het vee dat zulk heerlijk vlees en eieren gaf. Ja, en de pacht die hij ontving van de landerijen die hij aan arme boertjes verpachtte. Ja, dat allemaal opgeven was duidelijk een brug te ver voor de rijke man.

De vraag werpt zich dan op of dit nu een nieuw algemeen gebod is dat Jezus zijn leerlingen oplegt? Dat elke persoon die overweegt om Jezus te volgen eerst zijn bezittingen moet verkopen, de opbrengst aan de armen moet geven en als arme sloeber verder moet leven? Het is duidelijk dat deze uitspraak de leerlingen op het verkeerde been zette. Want dat is nogal wat. Nou wees gerust: er zijn verschillende wegen die leiden tot God, tot geluk en tot het eeuwig leven! Er zijn verschillende wegen om Jezus te volgen. Voor de een is dat een weg proberen te gaan van gebed en stilte als monnik in een klooster, voor de ander is dat een leven proberen te leiden van zorgzaamheid voor hun gezin of van het doen van ontwikkelingswerk bij Artsen zonder Grenzen. Sommigen doen dat als gehuwden, anderen blijven bewust ongehuwd om de handen vrij te hebben. Sommigen voelen een roeping om kinderen te krijgen en goed op te voeden, anderen blijven bewust zonder kinderen. Sommigen worden gewijd als priester, anderen zetten niet die drastische stap maar zetten zich in als lekemissionaris. Er zijn dus met andere woorden ontelbare wegen om Jezus te volgen en om je leven op Hem te richten!

Maar overdadige welvaart en protserige rijkdom kunnen een sta in de weg zijn om Jezus echt te kunnen volgen, want die dingen vragen altijd om de meeste aandacht. Aandacht die je dan niet kunt besteden aan de armen, de zieken, de vluchtelingen en de eenzamen. Christen zijn is voor Jezus eigenlijk het volgende: God liefhebben en van de naaste houden zoals je van jezelf houdt. Dus met andere woorden de mensen opzoeken, het leven met hen delen, openstaan voor het ontvangen van liefde en bereid zijn tot het geven van liefde. Durven weggeven en ook durven ontvangen. Ja, dan word je rijk zelfs als je weggeeft.

Ja en dat betekent ook een gastvrije houding ten opzichte van al die vluchtelingen die nu aan onze poorten rammelen om binnen te komen. Velen hebben alles achtergelaten en hebben niets meer. Jezus volgen, christen zijn betekent dan hen welkom heten en hen toekomst bieden zoveel mogelijk. Je krijgt er als samenleving een verrijkt samenleven voor terug.

Amen.
© 2015 Sandor Koppers