Home » Preekarchief » Preken 2015 » 22 februari 2015

22 februari 2015

OVERWEGING EERSTE ZONDAG VAN DE VEERTIGDAGENTIJD
ST. BONIFATIUSPAROCHIE, ALMERE, 22 FEBRUARI 2015
(Gen. 9,8-15 en Mt. 4,1-11(A))(B)

Stel eens dat we een tijdmachine zouden hebben en dat we de tijd eens vijftig jaar zouden kunnen terugdraaien, de tijd toen ik in de wieg lag. Hoe zag Nederland er toen uit? In 1965 ging 75% van de ingeschreven katholieken nog wekelijks naar de kerk. Dat waren elke zondag zo’n drie miljoen mensen. Er waren toen ook ontzettend veel kerken en al die kerken, in alle steden en dorpen van Nederland, zaten alle zondagen minimaal twee of drie keer stampvol. Zoals het nu bij ons eenmaal per jaar met Kerst is. Zo ongeveer. Toen waren de mensen ook veel armer, en was er minder variatie in het eten, ze hadden langere werkdagen en veel mensen hadden ook zwaarder werk. Ze hadden daardoor ook minder vrije tijd. Er werd toen door iedereen ook op zaterdagochtend gewerkt. Toen was er een keer per uur een journaaluitzending op de radio, verscheen een keer per dag een krant en was er een krakkemikkig journaaltje op de zwart-wit televisie om 20.00 uur ‘s avonds. En op zondag werd er niet gewerkt en was er niet veel te beleven. Het leven begon op maandag pas weer. En nu? Nu zijn we veel rijker, hebben we veel meer vrije tijd en verplaatsen we ons veel gemakkelijker dan toen. We weten ook 24 uur per dag alles van wat er overal op aarde gebeurt via Facebook, twitter, instagram, noem maar op. Er is zo’n overvloed aan informatie dat we horendol kunnen worden, als we niet oppassen. Nederland is dus niet alleen veranderd wat betreft de beschikbaarheid van informatie en kennis, maar ook wat betreft welvaart, luxe, mogelijkheden, vrijheden, opleidingen. En al die dingen zijn ontzettend verleidelijk. Ze roepen allemaal om aandacht, ze roepen allemaal om inspanning en om geld.

En inderdaad ze verleiden ons. Wij worden betoverd door de luxe die voor het grijpen ligt, door de vrijheid die we hebben en door de verslaving aan onze smartphone en aan Netflix en Youtube. En sommigen zijn daarbij helaas tot overmaat van ramp ook nog op een andere manier verslaafd aan gamen, drugs of alcohol. Hoe dan ook gaat het om krachtige verleidingen waar wij allemaal aan bloot staan en waarvoor wij allemaal door de knieën gaan. En het is een hele worsteling om je daarvan te bevrijden.

Ik heb nu dus heel grof een paar verleidingen en worstelingen genoemd, maar we kunnen ze met gemak nog met ontelbare andere verleidingen en worstelingen aanvullen. Want ik worstel bijvoorbeeld echt met het nut van mijn Facebookaccount. Ik worstel echt met mijn verslaving aan nieuws. Want het houdt mij af van wat anders, van het doen van andere dingen. Het kan een bedreiging zijn van mijn werk als pastor. Als ik aldoor met mijn smartphone bezig ben, dan heb ik geen oog voor wat er in mijn directe omgeving gebeurt. En ik vrees dat ik daarin niet de enige ben. Laatst stond ik even te wachten op het perron in Weesp. Ik keek om mij heen en ik zag praktisch iedereen met zijn telefoon bezig! Niemand had oog voor een ander. Iedereen was in zichzelf gekeerd.

En het deprimerende is: je komt er zonder hulp bijna niet van af. Je hebt daar hulp bij nodig. Je kunt het niet alleen. Telkens bezwijk je weer voor de verleiding als er niet iemand is die je helpt om sterk te staan. Je omgeving, je ouders, je vrienden. Wanneer zij samen zeggen: ho, niet doen, niet kijken, niet pakken, niet nemen, laten staan, ja, dan kom je er misschien van af. Anders is het heel moeilijk.

Dat is waar, maar het is niet onmogelijk. Want er is in ons leven nog een andere kracht aanwezig. Een kracht die we aan het werk zagen in het evangelie van vandaag. We zagen hoe Jezus verleid, bekoord werd om groot, machtig, rijk en populair te zijn. Eigenlijk ook een soort verleidingen. Maar Hij weerstond die verleidingen door de hulp van de heilige Geest. Het was de Geest die Hem de woestijn in dreef en het was de Geest die Hem hielp om aan al die verleidingen van het leven te weerstaan. Die Geest hield Jezus op het rechte pad en Hij hield Hem ook verbonden met de Vader. Die Geest hielp Jezus om trouw te zijn aan zijn opdracht.

Het gaat dus om trouw zijn aan je opdracht, trouw zijn aan je roeping. En alles wat dat bedreigt is fout. Verslaving kunnen we dus ook het verkeerd omgaan met jezelf en met je omgeving noemen. De tijd die nu voor ons ligt, de voorbereidingstijd op het Paasfeest, is bij uitstek een tijd om ons hierop te bezinnen. Hoe ga ik met mijzelf om? Heb ik oog voor een ander? En sta ik open voor Gods bedoelingen met mij? En dan is het goed met de hulp van Gods Geest onszelf wat los te laten, even afstand te nemen en eens kritisch te bekijken en te zien of het ook anders kan. Vasten kan daarbij helpen: in eten en drinken of in juist de dingen die wij graag doen onszelf wat beperkingen opleggen. Dat confronteert ons met onszelf en dat kost moeite; maar het kan wel een opening bieden onszelf beter te leren kennen. Maar daartoe moeten wij ons wel open durven stellen voor die Geest van God, dus contact zoeken met God. Niet alleen om Hem iets te vragen, maar vooral ook door proberen te luisteren naar wat Hij ons te zeggen heeft.

Die Geest van God hebben wij dan ook allemaal heel hard nodig. Want alleen Hij kan ons helpen dichter bij onszelf en bij onze medemens te komen. En alleen Hij staat garant dat wij begeesterd, de letterlijke vertaling van het woord enthousiast, in het leven staan en van Jezus getuigen. En dan zal je zien dat anderen dat opvalt en daar nieuwsgiering naar worden en daarbij willen horen.

Amen.
© 2015 Sandor Koppers