Home » Preekarchief » Preken 2015 » 1 november 2015

1 november 2015

OVERWEGING HOOGFEEST ALLERHEILIGEN,
ST. BONIFATIUSPAROCHIE, ALMERE, 1 NOVEMBER 2015
(Apok. 7,2-4.9-14 en Mt. 5,1-12a)(B)

Jezus zag wederom een grote menigte op zich afkomen. Die mensen verwachtten van Hem een oplossing voor al hun zorgen en problemen. Want het leven was voor velen van hen moeilijk en zwaar. Het land was bezet door een vreemde macht, de Romeinen. Er was corruptie, uitbuiting. De mensen probeerden begrijpelijk op allerlei manieren uit die ellende weg te komen. Er waren er die zich helemaal terugtrokken uit het gewone leven, zij gingen de woestijn in, de afzondering. Anderen gooiden het over een andere boeg en namen de wapens ter hand.

In die verwarrende wereld kiest Jezus een derde weg. Hij vlucht niet de woestijn in. Hij probeert niet de problemen van zijn tijd te ontlopen. Maar Hij kiest ook niet voor de gewapende strijd. Hij vlucht niet en Hij vecht niet. Hij heeft een alternatief. En dat is de reden waarom de mensen Hem opzoeken. Daar willen zij meer van weten.

En om hen te kunnen toespreken, zoekt Jezus een goed plek op. Hij gaat de berg op, zodat iedereen Hem kan zien en kan verstaan. Hij gaat zitten, dat wil zeggen: Hij gaat onderwijzen, Hij gaat iets belangrijks vertellen.

Jezus zegt: ‘Zalig de armen van geest’. We mogen het vandaag misschien zo zeggen: Gelukkig jij, als je kunt geven zonder iets terug te verwachten en als je kunt ontvangen zonder je gekleineerd te voelen. En gelukkig jij, als je niet in paniek raakt als je iets van je eigen comfort, leefruimte of toekomstbeeld moet inleveren ten bate van anderen. Als je open en ontvankelijk in het leven kunt staan. Om zulke mensen gaat het.

Jezus zegt: ‘Zalig de treurenden’. Dat mogen wij vandaar misschien zo verstaan als ”Proficiat jij, als je durft te erkennen dat ook in jouw leven niet alles volmaakt is en als je durft toe te geven dat je misschien ook wel een beetje schuldig bent aan de negativiteit en stemmingmakerij van dit moment. Dat kunnen toegeven is een eerste stap naar verandering en bekering.

Jezus zegt: ‘Zalig de zachtmoedigen’. Vandaag mogen we dat misschien zo zeggen: Gefeliciteerd jij, dat je bij de mensen hoort die geen harde woorden in hun mond nemen en om onmogelijke en gevaarlijke oplossingen schreeuwen. De zachtmoedigen zijn mensen die niet geloven in het recht van de sterksten.

Jezus zegt verder: ‘Zalig die hongeren en dorsten naar gerechtigheid’. Dat zijn de mensen die het niet kunnen aanzien dat er honger in de wereld is, de mensen die wakker liggen bij het zien van de ellende van de vele vluchtelingen uit Syrië en Irak. Dat zijn de mensen die begrijpen dat deze mensen verlangen naar veiligheid en vrede.

En dan zegt Jezus: ‘Zalig de zuiveren van hart’. Ook dat kunnen we vandaag misschien zien als een aanmoediging om het goede te doen zonder bijbedoelingen of zonder er iets voor terug te willen hebben. Dat gaat dan om mensen zonder dubbele agenda.

En als Jezus zegt ‘Zalig zij de vrede brengen’ bedoelt Hij misschien zoiets als: houd vol, geef niet op om je mond open te doen tegen machtsmisbruik ver weg maar ook tegen machtsmisbruik dichtbij. Ja, en dan noemen ze je misschien wereldvreemd en zeggen dat je niet met beide benen op de grond staat, maar daar trek je je niets van aan. Dat zij dan maar zo.
Die Bergrede van Jezus. Als je zijn zaligsprekingen goed tot je laat doordringen, kom je erachter dat het koninkrijk van God in onze wereld alleen maar tot stand kan komen als mensen een beetje buiten het gangbare systeem durven te gaan staan. Dat deden de profeten, dat deed Jezus van Nazareth, en dat deden de heiligen. Zij gingen ieder op eigen manier nieuwe wegen. Aan ons de vraag of wij ook geen nieuwe wegen durven gaan om de duivelse cirkel te doorbreken?

Amen.
© 2015 Sandor Koppers