Home » Preekarchief » Preken 2015 » 25 januari 2015

25 januari 2015

OVERWEGING DERDE ZONDAG DOOR HET JAAR,
ST. BONIFATIUSPAROCHIE, ALMERE, 25 JANUARI 2015
(Jona 3,1-5.10 en Mc. 1,14-20)(B)

Wat maakt u blij? De geboorte van een kleinkind? Het vinden van een baan? Of het vinden van een grote nieuwe liefde? Wat maakt u blij? Een gunstige uitslag van de specialist in het ziekenhuis? Het halen van dat moeilijke examen? Er zijn tal van dingen die mensen blij kunnen maken. Het hebben van echte vrienden bijvoorbeeld. Of het heerlijk vinden om naar muziek te kunnen luisteren.

Maakt Jezus u blij? Maakt uw hart een sprongetje als u aan Jezus denkt? Of gaat het sneller kloppen? Of is Hij zoiets als het behangetje in de logeerkamer? Het zit er, maar echt opvallen doet het niet. Ik zeg dit en ik roep deze vragen op omdat wij zojuist gehoord hebben dat wij Hem moeten volgen. Hem achterna moeten gaan en alles achterlaten. Nou, dan moet daar natuurlijk wel wat te halen zijn, want anders doet niemand dat.

Wat valt er dus te halen bij Jezus? En valt er überhaupt wel wat bij Hem te halen? Nou, schrik niet: er valt wel degelijk wat bij Jezus te halen. Namelijk vreugde! ‘Het christendom is’, zoals emeritus paus Benedictus het zegt, ’vanuit zijn middelpunt vreugde, het vermogen tot blijdschap. Het verheugt u, waarmee het begint, drukt zijn hele wezen uit’, aldus Benedictus. Vreugde aan het begin vanwege zijn menswording in de stal van Bethlehem, vreugde ook aan het eind vanwege de verrijzenis. God wil dat wij blij zijn en Hij geeft daar ook alle reden toe. Het Rijk Gods dat Jezus verkondigt is een rijk van vreugde. En wie wil er nou niet blij en vreugdevol zijn? Christendom is dus niet onderwerping en plat ter aarde liggen. Christendom is dus niet bangmakerij, maar trots rechtop staan, christendom is vreugde en blijdschap.

De lezingen van vandaag lijken een heel andere toon te hebben. Het lijkt bijvoorbeeld in de eerste lezing te gaan over vernietiging. Jona kondigt, zo hoorden wij zojuist, de vernietiging van de stad Ninive aan: ‘Nog veertig dagen en Ninive zal vergaan’, luidde het onheilsbericht. Dus geen boodschap om blij om te worden. En Paulus weet er in zijn brieven soms ook wel raad mee. Een blijde boodschap?

In het evangelie komen we dichterbij de kern van deze Blijde Boodschap, al is het begin ook nou niet bepaald iets waarvoor je de handen op elkaar krijgt: een oproep tot bekering! Maar na het zuur komt het zoet, want we horen dat met Jezus het Rijk Gods daadwerkelijk aanbreekt. En juist dat is de vreugdevolle boodschap. Maar wat is dan dat aanbreken van het Rijk Gods? Dat is Jezus zelf! Jezus die langs de oever van het meer van Galilea loopt en Simon en zijn broer oproept Hem te volgen. In Jezus komt God dichtbij, menselijk dichtbij. En de Godmens Jezus komt Simon en Andreas tegen tijdens hun dagelijkse werk, in het alledaagse leven, tijdens hun normale beslommeringen. Dus wat maakt onze vreugde nog groter? Dat God ons dagelijks leven binnentreedt. En we weten allemaal wat dat dagelijks leven inhoudt. Een kleine greep uit de afgelopen week: twee zeer jonge kinderen uit ons midden zijn opgenomen in het ziekenhuis. Verschillende parochianen hebben slecht nieuws gekregen van de specialist en bereiden zich voor op het einde. Er zijn parochianen met grote geldzorgen en stellen met relationele problemen. Maar er zijn er ook die zich voorbereiden op hun huwelijk. Zomaar een zeer korte opsomming van wat mij deze week ter ore kwam. En de Blijde Boodschap die nu dan klinkt is dat God in al onze zorgen mee worstelt, meelijdt. Dat Hij ons in onze worstelingen, in onze zorgen, in onze pijnen niet alleen laat.

Dat is op zich al een grote bron van vreugde. Het geeft mij kracht, het geeft mij steun en troost om al die soms moeilijke dingen te dragen en te verdragen. Het enige dat ik daarvoor moet doen is mij omkeren. Net als Simon en zij broer Andreas word ik geroepen om alles achter te laten en Jezus te volgen. Door een nieuwe richting te kiezen, namelijk de richting die Jezus neemt, zo moet ik Hem volgen. Hij wordt mijn gids, mijn weg en Hij mag niet meer uit mijn gedachten verdwijnen. Maar wat ik voor het nemen van die stap dan wel absoluut nodig heb is geloof! Ik moet mijn zekerheden achterlaten en Jezus volgen en dat kun je alleen wanneer je vertrouwen hebt, wanneer je gelooft dat de weg van Jezus jou blij maakt. Jou vreugde geeft. Jou bevrijdt.

De Blijde Boodschap van Jezus is ten diepste bevrijding. Bevrijding uit zinloosheid, uit nutteloosheid en uit zelfgerichtheid. Dat laatste ontdekken de inwoners van Ninive: die mensen keren zich om van hun slechte gedrag, van hun zelfgerichtheid en materialisme. Zij keren zich in plaats daarvan naar elkaar en naar God. En juist dat doet hen het goede leven ontdekken. En uiteindelijk is de Blijde Boodschap van Jezus bevrijding van de zinloze, nutteloze dood. Want wat voor goeds kan er schuilen in het sterven van een jong kind of een jonge moeder of vader? Geen enkel! Daarom dat Jezus met zijn opstanding uit de dood de nutteloosheid en zinloosheid heeft omgebogen naar een toekomst bij God in het hiernamaals. Laten we dus blijven geloven in God en in zijn Zoon Jezus, die het zinloze en nutteloze uit ons leven heeft weggenomen en die daarom de vreugde, de Blijde Boodschap, voor ons leven is.

Amen.
© 2015 Sandor Koppers