Home » Preekarchief » preken 2019 » Overweging 28e zondag door het jaar C

Overweging 28e zondag door het jaar C

Een ontmoeting met Jezus doet wonderen.

29 september 2019
Schriftlezingen: 2 Kon. 5,14-17 en Lc. 17,11-19(C)

Een ontmoeting met Jezus doet wonderen. Het evangelie staat vol met ontmoetingsverhalen waar mensen beter, gelukkiger van werden. En zo’n verhaal hoorden wij zojuist ook. Onderweg naar Jeruzalem ontmoet Jezus in het grensgebied tussen Galilea en Samaria tien melaatsen. Melaatsheid is een afschuwelijke ziekte en vreselijk om te zien. Mensen met melaatsheid werden buiten de gemeenschap geplaatst. Er moest altijd een voorgeschreven afstand in acht genomen worden en priesters moesten overeenkomstig de joodse wet de eventuele genezing vaststellen. Mensen met melaatsheid waren dus niet te benijden. En nu zijn we er getuigen van dat tien melaatsen op het woord van Jezus werden gereinigd van hun kwaal. Iedereen blij zou je denken. Nou, slechts een nam de moeite om terug te gaan naar Jezus. En wie was dat? Een Samaritaan. Samaritanen komen we wel vaker tegen in het evangelie. U kent de Barmhartige Samaritaan en de Samaritaanse vrouw bij de bron. En vandaag de Samaritaan die als enige terugkomt om Jezus te bedanken voor zijn genezing.

Nu bevond Jezus zich in het grensgebied tussen Samaria en Galilea: een overgangsgebied tussen gelovige joden en Samaritanen. Een overgangsgebied, een grijs gebied, een vaag gebied waar niet alles helemaal helder is. Maar te midden van die vaagheid en onduidelijkheid hebben tien wanhopige mensen de moed bij elkaar geraapt om op Jezus af te stappen. De ellende van hun situatie was hen maar al te duidelijk, daar hadden ze elke dag last van. Maar kennelijk was hen in alle vaagheid en onduidelijkheid één helder geluid ter ore gekomen: ze moesten bij die Man van Nazareth zijn om genezen te kunnen worden. Bij niemand anders. Alle andere wonderdokters en goeroes konden uiteindelijk niets betekenen. Maar Jezus misschien wel! En dus stappen ze op Hem af.

Dit besef, maar ook vooral dit verlangen dat de Heer Jezus hen iets te bieden had was de eerste stap in hun geloof. En toen zij zich echt daadwerkelijk tot Hem wendden met de vraag om hulp, ja, toen werden zij geholpen. Zij stonden open voor wat Hij hen te zeggen had. En het wonder geschiedde. Voor negen van de melaatsen was de kous hiermee af. Zij hadden hun doel bereikt. Slechts eentje durfde een volgende stap te zetten. Deze werd door Jezus dan ook uitgenodigd om met Hem mee te gaan, Hem te volgen naar Jeruzalem.

Een ontmoeting met Jezus kan dus een mensenleven radicaal veranderen. Als wij goed naar Hem luisteren, dan blijkt Hij ons niet alleen goed te kennen, maar verandert Hij ons ook. En gaandeweg als wij zijn woorden bij ons binnen laten komen en proberen er naar te leven, zullen wij bij onszelf merken dat ook wij langzamerhand aan het genezen zijn, net als die melaatsen die ook onderweg genezen werden. Geloven, onszelf aan de Heer toevertrouwen om een beter, een ander mens te worden: dat is een hele weg met veel hobbels en kuilen. Maar zodra we met de Heer op weg gaan, zullen we merken dat het ons goed doet, dat we ons daardoor beter voelen, gesterkt, meer vertrouwen in het leven hebben.

Want ons leven speelt zich vooral in het grote, grijze grensgebied af. Ook al zitten we nu hier. Niemand van ons durft zich waarschijnlijk super-gelovige te noemen. Dus net als de melaatsen zijn we allemaal afkomstig uit het grensgebied van geloof en ongeloof. Enerzijds beschouwen we onszelf als gelovig, anders zaten we hier niet, maar ieder van ons heeft ook zijn vragen en twijfels, zijn kritiek op kerk en geloof en samenleving. Misschien voelen wij ons ook wel eens een beetje vreemdeling. Ga maar na: als er in de lezingen iets staat waar we ons niet zoveel bij kunnen voorstellen. Of als er liederen gezongen worden die ons niets zeggen. Of als de preek niet aansluit bij de eigen opvattingen. Het zijn allemaal signalen die duiden op verwarring en onzekerheid. En die verwarring en onzekerheid hebben wij allemaal. Ook ik.

En dan is daar nog het onderwerp dankbaarheid. Slechts een melaatse kon een beetje dankbaarheid opbrengen. De rest niet. Die beschouwden het als vanzelfsprekend wat hun was overkomen. Wij vieren aanstonds de eucharistie. Eucharistie is het Griekse woord voor dankbaarheid. En dan is de vraag aan ons: hoe velen van ons komen wekelijks terug om de Heer te bedanken? Want zodra we met de Heer op weg gaan, zodra we Hem in ons hart toelaten, verandert er wat in ons leven. Je voelt je dan beter, sterker en je hebt meer vertrouwen. Want Jezus is dan bij je. In je zorgen en pijn, in je ziek zijn, maar ook in je vreugdes en voorspoed. Kortom is het hele grote grijze grensgebied van ons leven, dat mooie en minder mooie momenten kent en dat naar wij hopen uiteindelijk uitmondt in een blijvend geluk: dat de Heer het goed laat komen met ons. Alle reden voor dankbaarheid dus!

Amen.
© 2019 Sandor Koppers