Home » Preekarchief » preken 2019 » Overweging 32e zondag door het jaar C

Overweging 32e zondag door het jaar C

Het Malieveld in Den Haag meerdere keren helemaal vol gestaan met boze mensen

17 november 2019

Lc. 21,5-19

Schriftlezingen: Mal. 3,19-20a en Lc. 21,5-19

De afgelopen weken heeft het Malieveld in Den Haag meerdere keren helemaal vol gestaan met boze boeren, bouwers en aannemers, met leraren en met verpleegkundigen. Met name het boerenprotest heeft toch wel indruk gemaakt, alleen al door de gigantische files die zij veroorzaakten. De stikstofnormen en pfasnormen zijn inmiddels bekende begrippen geworden voor de gemiddelde Nederlander. Onder andere omdat er een zweem van onheil en einde der tijden omheen cirkelt. De opwarming van de aarde, de smeltende ijskappen op Groenland en de geweldige watervloed in Venetië, alles blijkt met elkaar te maken te hebben en de mensheid heeft er nauwelijks nog vat op. Ja, de maximum snelheid gaat terug naar 100, heel vervelend voor sommige automobilisten, maar de grote klapper moet nog komen en zal door iedereen gevoeld worden.

En het leek zo mooi. Elk jaar 3% economische groei. Nederland als nummer twee wereldvoedselexporteur dankzij een zeer concurrerende bio-industrie, we mochten 130 kilometer per uur rijden en huizen bouwen voor de groeiende bevolking. Het kon niet op. De energiebehoefte stijgt ook van jaar tot jaar. Ja, het was een prachtig gezicht.

Ja, het was een prachtig gezicht in Jeruzalem op die stralende dag. Iemand in het gezelschap rondom Jezus wees naar de tempel en zei: ‘Wat een prachtig gezicht’. Inderdaad was het een prachtig gezicht en genoot iedereen ervan. Net als wij kunnen genieten van ons leven en van onze omgeving en van alles wat wij met eigen handen na de Tweede Wereldoorlog hier tot stand hebben gebracht. Dat hebben we toch maar mooi gedaan, zeiden zij tegen Jezus en zeggen wij tegen elkaar. Nederland was leeggeroofd en failliet bij de bevrijding 75 jaar geleden en door hard werken en niet zeuren zijn we er weer helemaal bovenop gekomen en horen we bij de 15 grootste economieën van de wereld.

En dan is er een Raad van State en een Europese rechter die plotseling roet in het eten gooien en alles en iedereen even tot de orde roepen of komt er een spelbreker in de persoon van Jezus die ons een wereld van oorlogen, natuurrampen en hongersnood voorhoudt, waarbij zijn toehoorders persoonlijk ook nog een flinke prijs zullen moeten gaan betalen. Wat een schok! Wat een koude douche! Ging het net zo lekker en krijgen we dit.

U merkt de parallellen liggen voor het oprapen. En we gaan nog even door. Want wat moeten we nu doen? Onze kop in het zand steken en wachten tot de storm gaat liggen? Of als een kip zonder kop in het wilde weg maatregelen nemen in paniek raken en alles en iedereen bang maken? Of moeten we onze toevlucht zoeken bij sterke mannen die alle problemen wel even zullen gaan fixen? Dan is het weg met de nuance.

‘Stop je oren dicht voor zulke stemmen’, houdt Jezus iedereen voor. De zekerheden en oplossingen die zij bieden zijn schijnzekerheden en schijnoplossingen. Ze leiden alleen maar tot groter onheil. Als in een film die versneld wordt afgedraaid, laat Jezus de verschrikkingen zien die in de wereld plaatsvinden. Die ons ook persoonlijk kunnen overkomen. Zelfs door onze medemensen. Als op die manier al onze zekerheden uit handen worden geslagen, ja, dan kunnen we de diep ontroerende, kostbare ontdekking doen, dat God, dat Jezus uiteindelijk onze grootste en enige zekerheid is. We moeten dus niet in paniek raken of afhaken in tijden van nood. Maar ons verstand blijven gebruiken, luisteren naar deskundige mensen, naar wijze mensen en dan rustig de maatregelen nemen die nodig zijn.
En daarbij tot het uiterste trouw proberen te blijven. Hij laat ons niet in de steek. Hij is ons altijd nabij. Maar wij zien dat vaak pas achteraf. ‘Geen haar van je hoofd zal verloren gaan’, belooft Jezus ons. Dat is natuurlijk geen levensverzekering dat je nooit tegenspoed of verlies te verwerken krijgt. We maken soms grote beproevingen door. Maar wat een wonder, wanneer je daarin én aan het eind ontdekt dat je kern niet is aangetast en dat je in een bepaald opzicht meer mens bent geworden. Omdat je nog meer de zekerheid hebt dat je als mens een kind van God bent en altijd blijft.

Net als in de tijd van Jezus kijken mensen om zich heen en zijn ze onder de indruk van wat tot stand is gebracht. Heel begrijpelijk dromen we dan dat het altijd zo blijft. Maar je hoeft geen aangeboren pessimist te zijn om te begrijpen dat vooruitgang ook zijn grenzen kent en dat er ooit een andere tijd aanbreekt. Investeer daarom ook altijd in diepgang. Diepgang is nodig om op een verantwoorde wijze om te kunnen gaan met de vooruitgang. En diepgang is zorgen dat we niet alle rust en vertrouwen verliezen als aardse zekerheden wankelen of uit handen worden geslagen. Jezus roept ons ertoe op te groeien in geloof en in hoop en in liefde. Dan zullen we ervaren dat zoals Hij belooft ‘geen haar op ons hoofd gekrenkt wordt’, maar we zullen ook ontdekken dat het waar is wat Hij belooft heeft toen Hij zei: ‘Ik zal u een taal en een wijsheid geven die geen van uw tegenstanders zal kunnen weerstaan’. Het zijn namelijk juist de mensen met diepgang en wijsheid en een diep geworteld vertrouwen en geloof in God die in tijden van nood veel betekenen voor hun omgeving en voor de samenleving.

Aan ons als christenen een bijzondere oproep om te blijven groeien in geloof en vertrouwen. Vroeg of laat zullen we daar niet alleen voor onszelf blij om zijn, maar ook anderen zullen ons danken dat we het geloof hebben bewaard als bron van hoop en uitzicht op God en zijn koninkrijk.

Amen.
© 2019 Sandor Koppers