Home » Preekarchief » preken 2019 » 21 april 2019

21 april 2019

OVERWEGING HOOGFEEST VAN PASEN, ST. BONIFATIUSPAROCHIE, ALMERE

 (Gen. 1,1-2,2; Gen. 22,1-18; Ex. 14,15-15,1 en Lc. 24,1-12/Hand. 10,34a.37-43 en Joh. 20,1-9)(C)

Maandagmiddag werd ik aan het begin van de avond opgeschrikt door een pushmelding van de NOS: de Notre Dame in Parijs staat in brand. Je kunt even je ogen niet geloven. Maar al gauw kwamen er beelden op televisie en Facebook. Het was echt waar. En de vlammen sloegen uit het dak. De Notre Dame stond in lichterlaaie. Toen ik later die avond naar bed ging, vroeg ik mij af wat er de volgende dag nog van over zou zijn. Het is een eeuwenoud gebouw en het dak is van hout en zit onder het stof. Dat brandt als een fakkel. En ook de torens zijn van binnen compleet van hout. Als daar eenmaal de vlam inschiet dan is het gedaan. Door het wegvallen van het dak wordt de constructie verzwakt en kunnen de muren naar binnenvallen. Einde verhaal.

Gelukkig is het toch anders gelopen. Want de volgende dag konden we allemaal lezen en zien dat de muren het hadden gehouden en dat de meeste gewelven nog in tact waren. En toen verscheen er tussen al die foto’s en filmpjes deze foto. Een foto gemaakt te midden van de rokende puinhopen van het ingestorte dak. Je ziet de rookpluimen nog opstijgen. Maar vooral valt het gouden kruis op. Het lijkt wel het enige voorwerp dat niet aangetast is door de brand en de verzengende hitte en roet en rook. Het straalt. Nu ben ik niet zo vatbaar om daar meteen een teken van boven in te zien, maar frappant vond ik het wel. En vreugdevol.

Vreugdevol omdat brand, dood en verderf, vernietiging en ondergang nooit het einde betekenen. Er is altijd redding, er is altijd toekomst. Dat is in feite in kort bestek ook de boodschap van Pasen. In deze plechtige viering gaan we met grote stappen door het eeuwenoude verhaal van God en de mensen. We lazen over het ontstaan van de wereld. Hoe God daar de grote kracht achter is en hoe langzaam de wereld is geworden zoals hij is. Maar ook hoe God van de mensen houdt en wil dat zij gelukkig zijn en vrij en niet wil dat zij elkaar offeren om Hem gunstig te stemmen. Een hoogtepunt in dat lange verhaal hoorden we in het grote ontsnappingsverhaal van het volk Israël dat droogvoets door de Rode Zee trok op weg naar het Beloofde Land. Toen werd pas echt duidelijk dat de God waarin wij geloven wil dat de mensen vrij zijn.

Maar er was een ding waar de mens nog steeds van te lijden had. Dat was de dood. Ook vrije mensen in het Beloofde Land droegen de dood nog steeds in zich. En de mens is niet in staat om zich daar van te bevrijden. En dus wordt God zelf mens. Buigt Hij zich voorover en wordt deelgenoot van het lijden van de mens en neemt dit lijden op zich door zichzelf aan het kruis te offeren, door zelf de dood te ondergaan.. Dit was de enige mogelijkheid voor de mens om bevrijd te worden van de dood en weer tot bij God te kunnen komen. Door de zondeval van Adam en Eva en de broedermoord van Kaïn op Abel was de mens immers belast met de zonde. En de mens was niet in staat om die zonde eigenhandig af te spoelen. Dat kon God alleen doen door zich zelf als een lam naar de slachtbank te laten leiden en daar geslachtofferd te worden. De Vader heeft dat offer, dat voor het joodse volk zo vertrouwd was, vervolgens aanvaard door Jezus uit de dood op te doen staan. Dat was het bewijs dat de kruisdood van zijn Zoon Jezus door de Vader aanvaard was.

De drie volwassenen die aanstonds hier gedoopt worden zullen in het water van de doop met Jezus lijden, sterven en begraven worden én met Hem opstaan uit die dood. En zij zullen dan samen met de anderen direct daarna de H. Geest ontvangen in het sacrament van het Vormsel en samen met de hele kerkgemeenschap deelnemen aan de Maaltijd des Heren. Zo voltrekt Pasen zich in hen en wordt het kruis niet meer een eindpunt, maar het teken van onze doortocht naar God. Draag daarom dat kruis altijd met je mee. Om je nek aan een ketting, aan de wand van je muur, door het maken van het kruisteken bij het gebed en voor mijn part door het op je huid te laten tatoeëren. Als je het maar met je meedraagt. Het is de enige weg naar God.

Zalig Pasen. Amen.
© 2019 Sandor Koppers