Home » Preekarchief » preken 2019 » 6 januari 2019

6 januari 2019

OVERWEGING HOOGFEEST OPENBARING DES HEREN, ST. BONIFATIUSPAROCHIE, ALMERE

(Jes. 60,1-6 en Mt. 2,1-12)(C)

Vandaag vieren we een feest dat ouder is dan het nu zo populaire kerstfeest. En een feest dat belangrijker is dan het kerstfeest. Het feest van de Openbaring van de Heer, van epifaneia in het Grieks, dat ‘aan het licht brengen, openbaren’ betekent. Maar ik zou het vandaag willen vertalen met ‘zicht krijgen op’. Zicht krijgen op wie dat pasgeboren kind werkelijk is. Waar kerstmis zich afspeelt in een stal met Jozef en Maria en de herders en engelen, vieren wij vandaag dat de buitenstaanders ‘zicht krijgen op de betekenis van dit kind’ voor hen en voor de wereld. Het kind is niet geboren om verborgen te blijven of voor slechts een select groepje intimi, maar om alle mensen te verlossen! Voor alle mensen is Hij gekomen.

En vragen die veel mensen dan stellen zijn: Leg mij nou eens uit waarom Hij dan moest komen? Gesteld dat God bestaat: waarom moest Hij zijn Zoon Jezus dan naar de aarde zenden? En wat kwam Hij hier dan doen? Het theologische antwoord luidt dan altijd: Hij kwam in onze wereld om ons te verlossen van zonden. En zonden? Dat zijn natuurlijk de fouten die wij maken, onze overtredingen van de tien geboden. Maar zonde is veel meer dan dat. Zonde is ook dat onze verbondenheid met God verbroken is, verstoord is. En die breuk heeft tot de dood geleid. En dood is dood. Einde oefening. Er is sindsdien een onoverbrugbare afstand ontstaan tussen God en mens. Althans onoverbrugbaar voor de mens. Wij missen de kracht om die brug te slaan, juist door de zonde. Sinds de zondeval zat de mens op een eiland, gevangen in een wereld vol onvolkomenheden en tekorten.

En dit is wat er gebeurde: terwijl onze band met God door die breuk zo gebrekkig is, komt God zelf, als klein weerloos kind, in onze wereld. Hij werd één van ons, maar bleef tegelijkertijd ook echt God. En juist dat maakt dat Hij die zo noodzakelijke brug kon slaan, sterker nog: Hij is die brug. Hij is het leven dat de dood overwint!

En door ons doopsel en vormsel mogen wij van die brug gebruik maken door er, om te beginnen zelf overheen te gaan, dat wil zeggen door symbolisch door ons doopsel aan zijn lijden, sterven, dood én verrijzenis deelgenoot te worden. En het is die verlossing van Pasen, die opstanding uit de dood waardoor Kerstmis zo belangrijk wordt en een doorsnee geboorte van een doorsnee kind ver overstijgt. Vandaar dat wij in een bekend kerstliedje Pasen al meteen ter sprake brengen bij het kind in de kribbe: ‘’t Lag in de kribbe en ’t droeg al zijn kruis’. Zonder Goede Vrijdag en Pasen is er ook geen zinnig kerstfeest mogelijk en dat begrijpen, tot dat inzicht komen, dat is de bedoeling van dit feest.

Nu kunnen we zeggen en denken en het mooi vinden dat Christus in de wereld is gekomen om ons te verlossen, maar tegelijkertijd is dan de vraag wat wij daar nú aan hebben. Hoe komt de diepere betekenis van dit feest, namelijk dat ik nu echt zicht heb op wie Jezus is, nu tot uitdrukking in mijn dagelijks leven? Is het iets dat mij echt beïnvloedt en dat echt sturing geeft aan mijn leven of blijft het iets dat alleen belangrijk was voor mijn overleden oma die al jaren dood is of dat ik kan vinden in de boekenkast in een boek dat ik nooit lees?

En zoals zo vaak is het verstandig om naar het evangelie te kijken. Vandaag zien we dat de Wijzen zich laten leiden door de ster; zij oriënteerden zich op de ster om Christus te vinden. Nu leven we in een tijd van individualisme en zelf bepalen wat je doet. Je moet dus zelf maar uit zien te vinden op welk kompas je vaart. En er zijn zoveel kompassen waar je uit kunt kiezen en wie van ons is in staat om zichzelf aan de eigen haren uit het moeras te trekken?
Wij kunnen dat ook niet op eigen kracht. Er is zoveel afleiding en zoveel rumoer om ons heen. Nee, alleen met Gods hulp kunnen wij dat volbrengen. Het enige wat wij kunnen doen, is onze verbondenheid met Hem een kans geven en laten groeien door Hem op te zoeken in gebed, in lezing van de Schrift en Hem te ontmoeten in de sacramenten. Zo worden wij steeds meer verbonden met Hem en dan zijn we ook steeds beter in staat zijn stem te horen in ons hart. Dan wordt ons eigen hart als een kompas dat wijst naar Hem, die zin geeft aan ons leven en onze daden stuurt en ons doen en laten bepaalt en ons uiteindelijk eeuwig leven belooft. Ja, dan kunnen we steeds beter het licht worden in de wereld en Gods licht laten stralen in een donkere, duistere wereld. Let dus ook eens aan het begin van dit nieuwe jaar op de ster die Jezus is. Wanneer wij met God verbonden willen zijn, kunnen we dat doen door ons op Hem, op Jezus te oriënteren. Op Christus oriënteren, die de weg, de waarheid en het leven is

Hopelijk komen wij door dit verhaal over de drie Wijzen uit het Oosten ook tot dit diepere inzicht en gaat de ster Jezus ons steeds meer sturen en richting geven in ons leven.

Amen.
© 2019 Sandor Koppers