Home » Preekarchief » Preken 2021 » Overweging vierde zondag door het jaar

Overweging vierde zondag door het jaar

De overheid heeft voor velen een negatief imago, de politiek en de wetenschap en ook de media, de kranten en de omroepen.

30 – 31 januari 2021

Schriftlezingen: (Deut. 18,15-20; 1 Kor. 7,32-35 en Mc. 1,21-28)(B)

Momenteel wordt er door de overheid vaak gebruik gemaakt van Influencers, invloedrijke personen die gevraagd wordt een bepaalde bijdrage te leveren in een moeilijke situatie. De aanleiding was dat er in het najaar een groep bekende Nederlanders met de hashtag ‘Ik doe niet meer mee’ in de openbaarheid kwam. Zij hadden geen zin meer in het coronabeleid van de regering en vormde daarmee een bedreiging voor het succes van het beleid. En daar zaten invloedrijke personen tussen. Daarom werd een poging gedaan om een van hen, influencer Famke Louise, dusdanig goed te informeren dat zij overtuigd zou raken van de noodzaak van het huidige beleid en dat zij bij haar vele volgers het wantrouwen tegen de coronamaatregelen wat zou kunnen verminderen. Dus om het simpel te zeggen: met behulp van een persoon een hele groep proberen te veranderen. Is dat iets nieuws? Nee, het is van alle tijden.

De overheid heeft voor velen een negatief imago, de politiek en de wetenschap en ook de media, de kranten en de omroepen. Ze hebben bij veel mensen een slechte naam. En laat ik dicht bij huis blijven: ook de Kerk heeft een slecht imago. Veel mensen associëren de katholieke kerk met misbruik en geloof met terrorisme. Alle geloven zouden volgens sommigen verboden moeten worden. Maar soms kan er zo maar een influencer opstaan die daar een klein beetje verandering in brengt. Voor veel katholieken is dat paus Franciscus. Vele mensen herkennen in hem een nabije kerk, die de noden van de mensen verstaat, die erop uitgaat en aandacht voor de armen heeft. Zijn eerste reis als nieuw gekozen paus was zijn reis naar Lampedusa, waar zoveel vluchtelingen voet aan wal zetten en waar zoveel vluchtelingen verdronken waren. Hartstikke mooi natuurlijk, maar om nou te zeggen dat de kerken meteen weer volstromen en mensen in ons land een positiever beeld van de kerk als geheel en van de bisdommen en parochies hebben? Nee, daar is meer voor nodig. Voor veel mensen staat het geloof en de kerk best ver af. Het is zo’n totaal andere wereld. Er zal wel wat zijn, André van Duin zei dat ook tussen neus en lippen door afgelopen zaterdag bij Matthijs van Nieuwkerk, maar mensen geven er, op een enkele uitzondering na, haast geen invulling aan.

Dat was rond 1960, dus zestig jaar geleden, wel wat anders. Toen waren er in Nederland meer dan 50.000 priesters en religieuzen en zo’n 10.000 in de missie. Zij werkten onder meer in scholen, ziekenhuizen, bejaardenzorg, kindertehuizen en thuiszorg en waren op veel plaatsen een vast onderdeel van het straatbeeld. Er was toen ook veel waardering voor het werk van al deze mensen die uit de katholieke gemeenschap waren voortgekomen. En het aantal kerkbezoekers op zondag was meer dan tien keer zo hoog als nu: elke parochiekerk zat elke zondag vier à vijf keer vol.

Er is dus veel veranderd en dat heeft natuurlijk allerlei consequenties, ook voor de parochies. En dat merkt u zelf ook. Maar laten we een ding nooit vergeten: de Heer is dezelfde gebleven. Wij zijn misschien veranderd, maar Hij niet. Zijn liefde voor ons in onveranderd en zal ook altijd blijven. En wie daardoor geraakt wordt, ook is dat misschien niet meer zo massaal als zestig jaar geleden, die krijgt een band met God van hart tot hart en zal daarvan getuigen in woord en daad in het dagelijks leven. Als influencer!

Wat wij nu kunnen doen is God zoeken met heel ons hart en openstaan voor nieuwe zoekers, want er wordt door veel mensen wanhopig gezocht naar God en naar zijn liefde! En als we Hem ontmoeten zal ons leven veranderen. Dan zullen bepaalde zaken niet meer zo belangrijk zijn en wat er in ons leven in de schaduw lag, wat er misschien altijd een beetje bij ingeschoten is, krijgt dan wellicht meer betekenis. Die rijkdom gun ik iedereen. De rijkdom van een fijn gezinsleven. Ik heb deze week weer zo’n gezin mogen ontmoeten. Maar ik hoop op deze rijkdom ook in onze parochies: dat zij gemeenschappen mogen zijn waar mensen één van hart en ziel God willen dienen en Jezus zijn Zoon willen navolgen, in vrolijkheid en harmonie, en dat zij zo krachtige gemeenschappen mogen vormen die vuur en warmte uitstralen waardoor mensen geraakt en begeesterd mogen worden. Dan kunnen en zullen ook jonge mensen zo geraakt worden dat zij hun leven willen geven in een roeping tot een christelijk leven in het huwelijk of in het priesterschap of religieuze leven.

In de lezingen van vandaag gaat het om die kracht en die begeestering. Jezus treedt op in de synagoge van Kafarnaüm. Dat is de plaats waar Jezus een tijd lang gewoond heeft, de mensen kenden Hem, ze maakten Hem dagelijks mee. Maar nu Hij begint te spreken, zo vol vuur en begeestering dat de mensen erdoor geraakt worden en vol verbazing zijn, op dat moment slaat het vuurtje op veel mensen over en gaan ze over Hem vertellen aan anderen en de faam van Jezus verbreidde zich overal.

We kunnen het dus niet alleen overlaten aan paus Franciscus, we moeten allemaal wat doen. Laten we dus steeds zoeken naar bezieling, naar nieuwe inspiratie en kracht, naar de ontmoeting met de Heer in zijn woord en in de sacramenten, om die bezieling uit te stralen, erop uit te gaan, ons geloof te delen, met vreugde, met enthousiasme.

Amen.
© 2021 Sandor Koppers