Home » Posts tagged 'gezinsviering'

Tag Archive


aanmelden actie allerzielen bijbel Caritas catechese catechismus city singers collecte Concilie Corona cursus diaconie diner Eerste Communie encycliek Francisicus freedom fusie gebedskaart geloof gerarduskalender gezinsviering Goede Vrijdag heilig hart hemelvaart huwelijk informatie jongeren kerkbouw kersthappening Kerstmis kerstspel koren kruis kruisweg leesrooster lichtboog lichtpuntje Paaswake parochieraad pasen Pinksteren preek Vormsel

Pinksteren 2020 start 11.00 uur

Kinderen en jongeren worden uitgenodigd om het verhaal te lezen en de vragen te beantwoorden

Pinksteren
Wat was het druk in Jeruzalem. Het liep tegen Pinksteren. Dat was voor de joden een groot feest. De stad was dan ook vol vreemdelingen. Die waren gekomen om het feest in de tempel mee te vieren. Dan zou er op zilveren trompetten geblazen worden. En de eerst gebakken broden zouden aan God geofferd worden. Ook de moeders hadden het druk. De olielampen werden gevuld. Die moesten straks branden. De gersteoogst was al binnen. Dus konden er naar hartenlust koeken gebakken worden. Iedereen was blij Iedereen had zin in het feest.

Alleen de leerlingen niet. Die zaten bang bij elkaar in een zaal bij het tempelplein. Zij waren nog altijd niet flink en dapper geworden zoals Jezus hun beloofd had. Er was veel vreemd volk in de stad. Maar zij durfden hun niet over Jezus te vertellen. En dat had Hij toch aan hen gevraagd!. Stel je voor dat de priesters ze gevangen zouden laten nemen? Wat waren de leerlingen toch bang.

Maar wat was dat? Het begon opeens heel hard te waaien. Alle deuren in het gebouw sloegen dicht. Zij keken elkaar verbaasd aan. Ieder zag boven het hoofd van zijn vrienden een vlammetje. Er gebeurde iets met hen. Opeens voelden zij geen angst meer.

Zij waren moedig en flink. De Geest die Jezus hun beloofd had was op hen neergedaald. Nu durfden ze de mensen over Jezus te vertellen. Zij waren voor niemand bang meer.

Ook op straat hadden de mensen het geluid gehoord. Er ontstond een oploop bij de zaal, waar de leerlingen waren. Er kwam een man naar buiten, sommige herkende hem. ”Dat is Petrus, die ook bij Jezus hoorde.” werd er gefluisterd. Was dat nu dezelfde man die Jezus in de steek gelaten had? Moedig keek Petrus de mensen aan. “Jullie hebben Jezus willen doden, maar God heeft Hem weer levend gemaakt. Nu is Hij in de hemel. Daar is Hij onze koning, al kunnen wij Hem niet zien”

Dat maakte indruk. Een man riep: “Wat moeten wij doen?” Petrus antwoordde: “Jezus dienen” “Hoe moeten wij Hem dienen?”vroeg iemand anders. “Door te geloven dat Hij de bevrijder is waarop wij hebben gewacht.” Petrus vertelde nog veel meer. Enthousiast vertelde hij over wat hij allemaal had meegemaakt. Het mooie was dat iedereen hem gewoon kon verstaan. Ieder in zijn eigen taal.

Die dag kwamen er wel drieduizend mensen die Jezus wilden volgen en zich door de leerlingen lieten dopen. Deze mensen kwamen voortaan elke week bij elkaar om te praten over wat Jezus hun geleerd had.

Nu je het verhaal van Pinksteren gelezen hebt kun je de volgende vragen beantwoorden. Misschien heb je zelf ook nog wel vragen over Pinksteren. Stuur je antwoorden en eventuele vragen naar: youth@katholiekalmere.nl. Jullie antwoorden en vragen nemen we mee in de gezinsviering op Pinksteren 31 mei 11.00 uur. Kijk je dan ook?

1. Waar word jij enthousiast van?
2. Wat doe je als je enthousiast bent?
3. Wat zou jij durven vertellen over Jezus?

Overweging gezinsvering Hoogfeest van Kerstmis

Ja, dan is het nu toch eindelijk uitgekomen: die droom van God

24 december 2019

Schriftlezingen: Jes. 52,7-10 en Lc. 2,1-14(C)

Ja, dan is het nu toch eindelijk uitgekomen: die droom van God. Het was vaak moeilijk. We durfden het vaak niet te geloven. Maar nu is het toch waar geworden: God is heel dichtbij ons gekomen. Niet als een boze strenge heerser, niet als een verwoestende storm of natuurkracht, neen, heel dichtbij als een baby’tje, als een mensenkind. Als mensen aan God denken, dan denken ze vaak aan geweld en vernietiging, aan dood en ondergang. Maar dat is helemaal niet waar! Als wij aan God willen denken, dan moeten wij denken aan het baby’tje in de stal van Bethlehem, dan moeten wij denken aan Jezus!

En daarom vieren wij feest vandaag. Hier maar ook overal op de wereld. Overal vieren mensen feest omdat God niet hoog boven in de hemel bleef, maar bij ons kwam in een kindje geboren in een stal. En dat kindje is natuurlijk nu nog maar klein, maar sommige mensen merkten wel dat Hij belangrijk was: de herders en de wijzen. Zij gingen allemaal naar die gammele stal om daar Jezus te gaan begroeten. Samen met hun schaapjes en met de os en de ezel. Want ja, het kleine kindje zou ooit groot gaan worden en dan grote belangrijke dingen doen. Dingen doen die echt een koning hoort te doen!

Was het allemaal een vrolijke boel toen? Neen, hoor. De mensen waren vaak heel arm en leden misschien wel honger. En ze moesten ook heel hard werken en heel veel belasting betalen. En Jezus is nog maar klein. Hij is nog maar een kind, een baby. En zoals jullie weten zijn baby´s heel kwetsbaar. Daar moet je als ouders heel goed voor zorgen. En dat deden Maria en Jozef dan ook. En toen Jezus zelf groot was, zorgde Hij weer voor anderen. Jezus was wat je noemt een zorgzaam type. Hij hielp toen Hij groot was iedere mens in nood.

Maar dat niet alleen. Hij was niet alleen een zorgzaam type. Hij was ook heel moedig. Hij was niet bang toen de soldaten later met zwaarden voor Hem stonden. Hij was ook heel open voor iedereen. Niemand schreef Hij af. Hij had een warm hart voor elke mens. En daarnaast was Jezus toen Hij groot was ook zeer trouw. En jullie weten wat trouw is, hè! Trouw ben je als je je vrienden niet in de steek laat. Terwijl iedereen dat wel doet, blijf jij bij hem. En zo bleek Jezus toen Hij groot was ook zeer dapper: Hij ging zijn kruis dragen helemaal tot het einde toe.

Dat zullen we allemaal later over Hem horen. Maar nu is Jezus nog een baby´tje. En zoals jullie weten is Jezus 2020 jaar geleden geboren. Dat was natuurlijk een heel andere tijd met heel andere mensen. Of toch niet? Misschien is de tijd wel veranderd, maar de mensen niet?
Want er worden natuurlijk ook nu nog kindjes geboren. En heel veel in gelukkige gezinnen met lieve papa´s en mama´s. Maar helaas gaat het soms ook wel eens fout. Dan lezen we in de krant dat een kindje wordt verwaarloosd of dat het heel hard moet werken. En dat is niet goed. Een kind moet eerst kunnen groeien en lekker kunnen spelen.

Dus als wij een broertje of zusje krijgen, dan moeten wij er goed voor zorgen. En dan moeten wij het helpen net zo te worden als Jezus. Dus met dezelfde moed, met hetzelfde warme hart en dezelfde trouw, maar vooral met dezelfde liefde.

Want wij horen hier toch elke week dat God er is en dat God van ons houdt. Hoe wij dat weten? Dat weten we door Jezus. Hij heeft ons verteld en laten zien wat liefde is. Hoe je van een ander kunt houden. En dat is echt niet altijd makkelijk, hoor! Daar komt veel bij kijken. Maar Jezus is ons voorbeeld en onze hulp. En met Kerstmis vieren we dat Jezus is geboren. Dat God in ons midden is gekomen. Niet als een strenge generaal of als een bloeddorstige soldaat. Nee, als een baby´tje, als een kwetsbaar lief baby´tje. En wat we met baby´tjes moeten weten we, hè! Die moeten we beschermen en helpen opvoeden. Dat wij zo het Kerstfeest gaan vieren: door voor elkaar te zorgen.
Zalig Kerstfeest.

Amen.
© 2019 Sandor Koppers

Overweging 27e zondag door het jaar C (GV)

De leerlingen van Jezus zijn al een hele tijd met Hem onderweg.

6 oktober 2019
Schriftlezingen: Lc. 17,5-10)(C)
De leerlingen van Jezus zijn al een hele tijd met Hem onderweg.
En steeds weer hebben ze nieuwe dingen meegemaakt.
Ze hadden gezellige bezoekjes gebracht aan Marta en Maria.
Jezus had hen leren bidden.
Ze hadden ook nog eens vaak ruzie met de Schriftgeleerden en Farizeeën.
Daarnaast had Jezus ook nog tal van wonderen gedaan en zieken genezen.

En Jezus had prachtige verhalen verteld: over de vader met zijn twee zonen, de parabel van de Verloren zoon. En nog veel meer mooie verhalen.

Maar het moeilijke was: ze begrepen die verhalen niet helemaal!
Wat bedoelde Jezus met dat verhaal over die verloren zoon en wat bedoelde Hij met dat verhaal over die gemene en slechte directeur (de onrechtvaardige rentmeester)?

Ze begrepen er niets van! Maar ze durfden dat niet te zeggen! Ze dachten natuurlijk dat Jezus hen dan stom en dom zou vinden, dus hielden ze al die tijd maar hun mond.

En verder had Jezus hun nog op het hart gedrukt dat ze niet zoveel waarde moesten hechten aan geld en aan bezittingen. En dat waren nu juist de dingen die zij diep in hun hart wel erg belangrijk vonden.

Om een lang verhaal kort te maken: ze begrepen er niets meer van en ze raakten een beetje in paniek.

Dus dachten ze: hoe kunnen wij dit aan Jezus vragen zonder meteen stom en dom te lijken? Dus bedachten ze een list: weet je wat, zeiden ze tegen elkaar: laten we Jezus vragen om meer geloof. Ja, want geloof hebben we nodig om al deze dingen te begrijpen en om al deze dingen te kunnen doen!

En wat zei Jezus toen? Hij zei: als je maar een geloof hebt, desnoods zo groot als een mosterdzaadje, piepklein dus, dan kom je er wel! Als je maar een klein beetje geloof hebt, dan red je het wel! Al doe je maar kleine stapjes, dan kom je wel. Het gaat volgens Jezus dus niet om grote stappen of grote woorden of grote gebaren, neen, kleine stapjes en lieve woordjes zijn al genoeg om er te komen! Het enige dat je moet doen is geloven, vertrouwen op God en je best doen. Verder niet.

Je begrijpt dat dit een grote geruststelling was voor de leerlingen. Ze waren hartstikke benauwd dat het niets zou worden. Maar nu Jezus hun verzekerd had dat zij met kleine stapjes konden beginnen, kregen ze toch meer vertrouwen.

Jullie zijn ook nog maar klein, hè. Jullie kunnen ook nog geen grote stappen zetten, maar kunnen jullie dan niets doen? Ja, ook kleine kinderen kunnen dingen doen. Ook wij kunnen anderen helpen. En deze maand willen we met name de arme kinderen in Noordoost-India helpen. Deze kinderen hebben het veel slechter dan wij en er is dus veel verbetering nodig. Vandaag willen wij jullie dus vragen om de kinderen in Noordoost-India te helpen. Dat hoeft niet met grote sprongen, maar mag met kleine stapjes, met een klein beetje geloof en hoop. Want uit iets heel kleins kan iets heel groots groeien.

Amen.
© 2019 Sandor Koppers