Home » Posts tagged 'preek'

Tag Archive


actie allerzielen bijbel Caritas city singers diaconie evenement gezinsviering giften informatie kerkbouw kersthappening Kerstmis leesrooster lichtpuntje luminoso preek Vormsel Zr. Corliesfonds

12 mei 2019

OVERWEGING VIERDE ZONDAG VAN PASEN, ST. BONIFATIUSPAROCHIE, ALMERE

(Hand. 13,14.43-52 en Joh. 10,27-30)(C)
In de paastijd volgen we van week tot week de jonge kerk in haar kinderschoenen. We zijn getuigen hoe in die eerste jaren de apostelen overal de blijde boodschap brachten van Jezus die gestorven was, maar nu voor iedereen die in Hem geloofde, bron was van eeuwig leven. We kunnen ons die begintijd van de kerk nauwelijks voorstellen. Er waren trouwens nog helemaal geen kerken. Er waren nog geen bibliotheken met christelijke boeken en de Bijbel in de huidige vorm was er ook nog niet. Er was ook geen priesteropleiding, geen wereldkerk met Rome als centrum. Dat was er allemaal nog niet! Er was alleen een handjevol bevlogen mannen en vrouwen die de toenmalige wereld introkken. Die zich ook door niets lieten afschrikken omdat ze vol waren van hun geloof in Jezus.

Maar toch is het verbazingwekkend hoe snel het geloof in Jezus Christus zich verspreidde. En dat gebeurde zonder dwang. Het was zelfs eerder een gevaarlijke onderneming voor de apostelen en hun volgelingen. Ze moesten vaak vrezen voor hun leven en werden keer op keer gevangen genomen. En de meesten van hen stierven uiteindelijk als martelaar. Toch was hun boodschap niet te stuiten. Overal waar zij kwamen kregen ze gehoor. Wat zat daar nou achter? Een interessante vraag ook voor onze tijd waarin veel mensen denken dat het een aflopende zaak is met de kerk.

Aan een kant is het antwoord simpel: door de heilige Geest natuurlijk! Maar de heilige Geest gebruikt ook de menselijke geest. De menselijke geest is zeker niet buiten beschouwing gebleven. Hoewel de heilige Geest het verstand van de apostelen verlichtte, bleef het toch het verstand en het inzicht van de apostelen dat zijn werk deed. En wat deden de apostelen om het geloof te verkondigen?

Zij gingen naar de plaatsen die zij om te beginnen het beste kenden: de synagogen waar zij als joodse gelovigen ook altijd kwamen. Er waren overal in het Middellandse Zeegebied grote en kleine synagogen. Daar gingen zij het eerst naartoe, omdat zij zelf joods waren. En daar legden zij de aanwezigen uit dat hun oude joodse geloof was vervuld door de komst van Jezus Christus en dat Hij de langverwachte Messias was en dat de bevestiging en het bewijs daarvan in de verrijzenis van Jezus ligt.

Waren die synagogen altijd druk bezocht? Dat was heel wisselend, maar er waren naast de joodse aanwezigen ook altijd niet-joodse mannen en vrouwen aanwezig. En dat waren mensen die teleurgesteld waren in de heidense godsdiensten van die tijd, in de verering van natuurelementen en van beelden. En het waren vaak mensen die moeite hadden met het grote morele verval in de samenleving van die tijd. Zij voelden zich aangetrokken en geboeid door de moreel hoogstaande joodse levenswijze. Deze mensen werden ‘godvrezenden’ genoemd. De joodse wet, de reinheidsgeboden en de koosjere keuken waren onhaalbaar voor hen, maar ze deelden met de joden in de synagogen het geloof in de onzienlijke God en de Bijbelse waarden van gerechtigheid en naastenliefde.

En het was nu juist precies deze groep godvrezenden die door de verkondiging van de apostelen geraakt werden door het evangelie van Jezus als de Christus. En zij zagen als relatieve buitenstaanders beter dan veel joden hoe Jezus Christus de lang verwachte verlosser moest zijn. Zij stonden open voor het geloof dat Jezus degene was die door zijn lijden, sterven en verrijzen een nieuwe tempel voor God had opgericht en dat de tempel van de joden had afgedaan. De nieuwe tempel was niet van steen en hout, maar een tempel van de heilige Geest, bestaande uit menselijke stenen. En zij konden ook die menselijke stenen zijn!

We weten dus nu hoe die jonge kerk tegen alle tekenen in zo kon groeien. Kunnen wij iets leren van die ervaring van de jonge kerk? In feite staan wij voor dezelfde vraag: de verbreiding van het evangelie. Maar onze grootste valkuil is nu dat wij alleen maar bezig zijn met terugkijken naar hoe het vroeger was toen de kerken nog vol zaten. Dat we alleen maar bezig zijn met achterom kijken en dat wij daardoor de kansen missen die er nu voor het oprapen liggen. (Als we alleen maar krampachtig vasthouden aan wat we nog hebben, uit angst ook dat nog te verliezen, dan gaat alle energie daarin zitten. En dat maakt ons moe en moedeloos én onaantrekkelijk.)

Wij zullen dus net als de apostelen ons verstand en inzicht moeten gebruiken. Waar liggen nu de kansen voor de verbreiding van het geloof? Welke middelen staan ons nu ter beschikking? Bij welke mensen of bij welke laag van de bevolking of bij welke leeftijdsgroep mogen we op sympathie rekenen voor het evangelie? Waar sluimert onder mensen van onze tijd een verlangen naar God? Hebben we daar oog voor? Praten we daarover met elkaar? Of zijn we alleen met onszelf bezig? En waar worden wij zelf enthousiast van?

Als we oog hebben voor de kansen en mogelijkheden die er nu zijn en als wij zelf enthousiast en trots zijn, dan zal de heilige Geest ook in onze tijd de harten van velen openen voor Jezus Christus, de goede Herder, en voor de levende God. Angst en ongeloof, boosheid en irritatie leveren slechts steeds meer ongeloof en boosheid op. Maar geloof en blijdschap oogsten uiteindelijk vroeg of laat geloof. Dat leert ons de geschiedenis van de jonge kerk.

Amen.
© 2019 Sandor Koppers

21 april 2019

Gezinsviering, HOOGFEEST VAN PASEN. ST. BONIFATIUSPAROCHIE, ALMERE,

(Hand. 10,34a.37-43 en Joh. 20,1-9)(C)
Hebben jullie deze week die grote brand gezien in de Notre Dame in Parijs? Toen ik die prachtige oude kerk zag branden werd ik heel verdrietig. Ik ben er een paar keer in geweest en hij was heel mooi. En natuurlijk kennen we die kerk allemaal van de Disneyfilm ‘De klokkenluider van de Notre Dame’. Het zou toch ontzettend jammer zijn als die kerk zou instorten. Toen ik ’s avonds ging slapen was ik ook bang die ie in zou storten. Maar toen ik de volgende morgen wakker werd hoorde ik dat de Notre Dame gelukkig niet ingestort was en dat de brand was gedoofd. En toen verschenen allerlei filmpjes en foto’s op de televisie en op Facebook. Een foto viel mij vooral op. Dat was een foto van de binnenkant van de kerk met overal rokende troep op de grond, maar met heel helder op de achtergrond een prachtig gouden kruis. Het leek net of alles verbrand was behalve dat kruis. Merkwaardig, hè. Ik weet natuurlijk niet wat jullie daar allemaal in zien, maar ik zie er iets in dat de wereld, hoe zwaar vervuild die ook is, hoe groot de puinhoop ook is, dat het toch altijd doorgaat. Er komt altijd een nieuw begin. Er komt vast en zeker een nieuw begin voor de Notre Dame, want die gaan ze opnieuw opbouwen, maar ook in de natuur. Ja, na elk einde is er een nieuw begin.

Nu hoorden wij zojuist ook over een nieuw begin. Of wat was dat eigenlijk? Wat zag Maria Magdalena nu eigenlijk? Ze kwam bij het graf van Jezus. En wat zag ze daar? Dat de steen van het graf was weggerold!
En wat dacht ze? Dat Jezus uit het graf gestolen was!
Daar schrok ze natuurlijk van en ging dat natuurlijk snel aan Petrus en de leerlingen vertellen.

En wat deden Petrus en die andere leerling? Ze ging snel het graf inspecteren, want ze geloofden er niets van!
En wat zag Petrus? Hij zag de zwachtels liggen, maar ging niet naar binnen. Hij bleef dus buiten staan kijken.
En wat deed die andere leerling, de leerling die erg van Jezus hield? Hij zag dat de zwachtels er inderdaad lagen, maar dat de zweetdoek die het hoofd van Jezus had bedekt ergens anders netjes opgerold lag.
De naam van de andere leerling was Johannes. En van Johannes weten we dat hij direct geloofde toen hij het lege graf zag: hij zag aan de zwachtels en zweetdoek dat Jezus nooit gestolen kan zijn geweest, maar dat Hij inderdaad uit de dood moet zijn opgestaan zoals altijd al in de Bijbel stond. Johannes geloofde direct dat Jezus uit de dood is opgestaan.

Zouden wij ook zoiets kunnen geloven? Wat zouden wij denken als we bij het graf van iemand staan van wie we erg houden? En dat graf is leeg! Wat zou jij denken???? Misschien wel net zo als Petrus of als Maria Magdalena? Of zo als Johannes?

Wie draagt hier die bril? Maria Magdalena! Maar kon zij wel goed zien door die bril? Wat zien we als Maria Magdalena die bril afzet? Afbeelding!

Wat zien we daar? Een horizon! Een horizon met een opgaande zon, een nieuwe dag!
En wie is die opgaande zon? Dat is Jezus! Want was is er met Jezus gebeurd? Hij is uit de dood opgestaan. Hij heeft de dood overwonnen en daardoor is ook voor ons de dood niet meer het eindpunt, maar een nieuw begin, een nieuwe weg naar God toe.
Veel mensen vinden dat maar moeilijk om te zien, om te geloven. Maar als je net als Johannes goed kijkt naar de feiten en veel van Jezus houdt en Hem goed volgt dan zul je het zien en geloven.

Zalig Pasen. Amen.
© 2019 Sandor Koppers

28 april 2019

OVERWEGING TWEEDE ZONDAG VAN PASEN, ST. BONIFATIUSPAROCHIE, ALMERE

(Hand. 5,12-16 en Joh. 20,19-31)(C)
De kern van Pasen is dat we vieren dat we met God verzoend zijn, door het offer dat de Heer voor ons gebracht heeft. En dat we mogen hopen op leven, op eeuwig leven. En dan komt het eigenlijk aan op een ding: geloof. In de eerste lezing hoorden we van dat geloof: dat steeds meer mensen tot geloof kwamen. Ondanks het feit dat de mensen bang waren. Ze waren bang voor de reacties van de religieuze en wereldlijke leiders. Die moesten niets hebben van dit geloof, omdat die dachten dat hun machtspositie daardoor aangetast zou worden. Als je je tot Jezus Christus zou bekennen, dan zou je dat wel eens duur kunnen komen te staan. Daarom dat de leerlingen van Jezus maar liever binnenskamers bleven om met elkaar hun geloof te delen.

Ze waren bang, bang voor wat andere mensen wel van hen zouden zeggen. Totdat Jezus zomaar ineens in hun midden stond. ‘Vrede zij u’, zei Hij tot zijn leerlingen; en Hij zei het wel drie keer. Over wat voor vrede heeft Jezus het hier? Zou het soms te maken hebben met vergeving van zonden? Is dat ook niet datgene wat we met Pasen vieren: dat we verzoend worden/zijn met God? Ligt daarin dan ook niet die vrede waarover Jezus het heeft? Verzoening met God en voortaan weer leven in vrede met God? Wanneer we onze fouten belijden en vervolgens mogen horen dat God onze misstappen vergeeft, ja, dan valt er een last van onze schouders.

Maar de lezingen van vandaag gaan ook over zending. Jezus zendt zijn leerlingen. Hij zendt ze uit om mensen vergeving aan te zeggen, opdat die vrede van Christus zich over alle mensen mag verspreiden. Gewone mensen zijn het, die Hij zendt. Petrus, een gewone visser die niet lang daarvoor de Heer nog driemaal verloochend had. En Thomas, die het pas kon geloven als hij het zelf gezien had. En Johannes, ook weer zo’n gewone visser. Net zoals toen zendt de Kerk ook in onze tijd hele gewone mensen uit om die vrede van Christus aan zoveel mogelijk mensen door te geven en hun verzoening met God aan te zeggen, eeuwig leven. Dat is charmant, van die gewone mensen, maar we weten ook dat gewone mensen geen heilige mensen hoeven te zijn. Soms wel gelukkig, maar vaak ook niet.

En ja, omdat we in een tijdperk leven van sociale media waarin elke fout en elke misstap direct wereldwijd zichtbaar is, is iedere christen en zeker elke ambtsdrager, elke priester en bisschop, geroepen tot heiligheid. Hij moet zich altijd kunnen verantwoorden over de dingen die hij doet en de plaatsen waar hij is en over de mensen met wie hij omgaat. Geld, macht en seks zijn daarin de grote valkuilen. Bij alle recente schandalen ging het over deze drie, in willekeurige volgorde. Alleen of gecombineerd vormen ze een levensgevaarlijke cocktail die de navolging van Christus ernstig hinderen en het getuigenis zeer aantasten.

De navolging van Christus komt daarom aan op moed en geloof. Hoewel de mensen in de tijd van de apostelen bang waren voor de eventuele consequenties die het navolgen van Jezus met zich mee konden brengen, durfden velen toch die stap te zetten. Daarbij ging het niet om Petrus, Johannes of Thomas, maar om degene over wie zij het hadden: Jezus Christus. En zo is het ook in onze tijd. U moet niet hier zijn om mij of om een andere al of niet populaire brenger van de blijde boodschap, maar om de Heer Jezus zelf.

Want Christus is hier in ons midden, ongeacht mijn persoon. Zijn heilige Geest verspreidt zich door Woord en sacrament over ons allen. En dat brengt los van de priester verzoening, vrede en perspectief op eeuwig leven. Dat alles goed gaat komen met ons, ondanks dat we, weet ik wat met ons meedragen aan zorgen en vragen. Tegen alle schijnbare argumenten van onze tijdsgeest in!

Die tijdsgeest waait op een gegeven moment weer over. Zo is het altijd gegaan en zo zal het blijven gaan. Er komt wel weer een andere tijd. Maar de heilige Geest waait niet over. Dat wil zeggen die blijft werken en waaien, die blijft tot in eeuwigheid.

Amen.
© 2019 Sandor Koppers